სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა. ამინ. უფლის მშვიდობა და მადლი იყოს თქვენთან, ვინც დღეს აქ, ამ წმინდა ლოცვაში შეიკრიბეთ.
უფალო, შეგვიწყალე. ქრისტე, შეგვიწყალე. უფალო, შეგვიწყალე.
წარმოიდგინეთ, ძვირფასო მეგობრებო, ის სიჩუმე, რომელიც იოანე მოციქულმა იგრძნო ზეცის კარიბჭესთან. მის წინაშეა დახურული გრაგნილი — ღვთის საიდუმლო, სამყაროს ბედი, ყველაფერი ის, რაც ჩვენს გაგებას აღემატება. იოანე ტირის, რადგან არავინ ჩანს ღირსი, რომ ეს ბეჭდები გახსნას. ჩვენც ხშირად ვდგავართ ასეთი დახურული კითხვების წინაშე. ჩვენი ცხოვრება სავსეა გრაგნილებით, რომელთა წაკითხვა გვსურს, მაგრამ ვერ ვახერხებთ. რატომ? რატომ ასე? რატომ ახლა? ეს კითხვები ხშირად ბეჭდებითაა დახურული, რომელთა გატეხვა ჩვენს ძალებს აღემატება.
მაგრამ იოანეს ეუბნებიან: „ნუ ტირი. აჰა, გაიმარჯვა ლომმა იუდას ტომიდან“. და რას ხედავს ის? არა ლომს, არამედ კრავს. კრავს, რომელიც თითქოს დაკლული იყო. ეს არის ჩვენი რწმენის ყველაზე დიდი პარადოქსი. გამარჯვება არ მოდის ძალადობით, არამედ საკუთარი თავის გაცემით, სიყვარულით, რომელიც ბოლომდე მიდის. ბენჯამინი, ჩვენი ძვირფასი ბენი, თავისი ხანმოკლე ცხოვრებით სწორედ ამ კრავის სიყვარულს ასახავდა. ის არ იყო ბიჭი, რომელიც იბრძოდა სხვების დასამარცხებლად; ის იყო ბიჭი, რომელიც იბრძოდა იმისთვის, რომ ეყვარებინა, ესწავლა, გაეზიარებინა.
გახსოვთ ის სურათი, როცა ბენი პატარა იყო, ცისფერი პერანგით, პატარა მანქანების პრინტით? ის ისე უყურებდა სამყაროს, თითქოს მასში რაღაც დიდებულს ხედავდა. ეს ცნობისმოყვარეობა, ეს ბავშვური სუფთა მზერა — ეს იყო მისი გზა ღმერთისკენ. ის, ვინც ასე გატაცებით აწყობდა თავის „Con Chim Airlines“-ს, ახლა თავად დაფრინავს იმ სიმაღლეებზე, რომელზეც მხოლოდ ოცნებობდა. და ალან, თაო, რაიან, თქვენი ტკივილი სწორედ იმიტომაა ასეთი ღრმა, რომ თქვენი სიყვარული იყო ასეთი უსაზღვრო. თქვენ არ დაკარგეთ ბენი; თქვენ მას უფალს მიანდეთ, იმ კრავს, რომელიც თავად განიცდის ჩვენს ტკივილს.
სახარებაში იესო იერუსალიმს უყურებს და ტირის. ეს არის ღმერთის ცრემლი. იესო ხედავს ქალაქს, რომელმაც ვერ იცნო თავისი მონახულების დრო. ჩვენც ხშირად ვერ ვცნობთ იმ წუთებს, როცა ღმერთი ჩვენს ტკივილში, ჩვენს სიჩუმეში, ჩვენს ყოველდღიურობაშია. იესო ტირის არა იმიტომ, რომ მას არ შეუძლია დახმარება, არამედ იმიტომ, რომ მას უყვარს. და როცა თქვენ, მშობლებო, ღამით, როცა სახლი ჩუმდება, გრძნობთ, რომ ცრემლები თავისით მოედინება, იცოდეთ: იესო ტირის თქვენთან ერთად. თქვენი ცრემლები არ არის უპასუხო. ისინი გროვდება იმ ოქროს თასებში, რომლებზეც იოანე საუბრობს — როგორც საკმეველი, როგორც წმინდანთა ლოცვა.
მინდა ძალიან ნაზად შევეხო ერთ დიდ ქვას, რომელიც ზოგჯერ თქვენს გულებში დევს. ნუ ეძებთ ბრალს იქ, სადაც ბრალი არ არის. ბენის ავადმყოფობა არასდროს ყოფილა თქვენი შეცდომა. არანაირი გამოტოვებული ნაბიჯი, არანაირი „შესაძლოა“. ღმერთი არ არის მკაცრი მსაჯული, რომელიც ჩვენს ნაბიჯებს ზომავს და სენს გზავნის. ზოგჯერ ცხოვრებაში ხდება ისეთი რამ, რაც სცილდება ყოველგვარ ადამიანურ კონტროლს — ეს არ მოსულა არაფრიდან, რაც თქვენ გააკეთეთ ან არ გააკეთეთ. თქვენ იყავით ბენის საუკეთესო მშობლები; თქვენი სიყვარული იყო ის მზე, რომელშიც მან გაატარა თავისი წლები. აიღეთ ეს მძიმე ტვირთი თქვენი მკერდიდან და დაუტოვეთ უფალს. თქვენ სრულიად თავისუფალნი ხართ ამ ტკივილის დამატებითი ბრალდებისგან. ღმერთი არ გადანაშაულებთ, ამიტომ ნუ გადანაშაულებთ საკუთარ თავს. თქვენი სიყვარული იყო სრულყოფილი და ბენმა ეს იცოდა.
ბენჯამინი იყო ბიჭი, რომელსაც შეეძლო ეთქვა: „მე მინდა დავეხმარო ბიძაჩემს“. გახსოვთ, როცა მან შესთავაზა თავისი მთელი ყულაბა თავის ბიძას, უილიამს? მან არ გატეხა, არ დაუთვლია, არ შეამოწმა. მან უბრალოდ შესთავაზა. ეს არის ბენის სული. ეს არის მისი მემკვიდრეობა. ეს არ იყო ფული, ეს იყო მისი გული, რომელიც მზად იყო ყველაფერი გაეცა. ის დღესაც ასეა. ის არის თქვენი ანგელოზი, რომელიც გიყურებთ ზეციდან და გეუბნებათ: „არ ინერვიულოთ, მე აქ ვარ“. როცა მამას ესიზმრა ბენი, რომელიც ამბობდა: „ტესტები ჩავაბარე, მე კარგად ვარ“, ეს იყო მისი სულის სიმშვიდის გამოძახილი. ის არის თავისუფალი, ის არის სინათლეში.
რაიან, ძვირფასო, შენ არასდროს ხარ მარტო. შენი ძმა არის შენი ანგელოზი, რომელიც შენს ყოველ ნაბიჯს აკვირდება. როცა შენ იღიმი, როცა შენს ნიჭს ავითარებ, როცა შენს გზას მიჰყვები, ბენი შენთანაა. იარე წინ გაბედულად, რადგან შენს უკან დგას ოჯახი, რომელიც უსაზღვროდ გიყვარს, და შენს წინ დგას უფალი, რომელიც არასდროს მიგატოვებს. შენი ძმა არის შენი საუკეთესო მეგობარი და ის დარჩება შენს გულში, როგორც მუდმივი მფარველი.
დღეს, როცა ამ ლოცვას დაასრულებთ, გააკეთეთ ერთი პატარა, ჩუმი სიკეთე ბენის სახელით. ნუ იტყვით ამის შესახებ, ნუ დაიკვეხნით. უბრალოდ გააკეთეთ. გაუღიმეთ ვინმეს, გაუწოდეთ ხელი, დაეხმარეთ ვინმეს, ვისაც ეს სჭირდება. ეს იქნება ბენის სიყვარულის გაგრძელება ამ ქვეყანაზე. ეს იქნება თქვენი „ოქროს თასი“, რომელსაც თქვენ ავსებთ. და როცა ამას იზამთ, გახსოვდეთ: ბენი არ წასულა. ის არის თქვენს სიყვარულში, თქვენს მოგონებებში და იმ ჭაში, რომელიც მის სახელს ატარებს და სიცოცხლეს აძლევს მათ, ვისაც ეს სჭირდება. ღმერთი გიყვართ. ბენი გიყვართ. თქვენ მარტო არ ხართ. დაე, უფლის მშვიდობამ, რომელიც ყოველგვარ გონებას აღემატება, დაიმკვიდროს თქვენს გულებში. ამინ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. ამინ.
უფალმა დაგლოცოთ და გიცვათ, დაე მისმა სახემ გაანათოს თქვენი გული და მოგცეთ მშვიდობა. ამინ.
✝ დაგლოცოთ ყოვლისშემძლე ღმერთმა: მამამ და ძემ და სულიწმიდამ. ამინ.