Ota, O‘g‘il va Muqaddas Ruh nomi bilan. Rabbimiz Iso Masihning tinchligi va ilohiy mehri barchangiz bilan bo‘lsin.
Rabbim, bizga rahm qil. Masih, bizga rahm qil. Rabbim, bizga rahm qil.
Tasavvur qiling, qadimiy bir shaharning baland devorlari ustida turgan kuzatuvchini. U uzoqdan kelayotgan karvonni, chang-to‘zon ichida qolgan yo‘lni ko‘radi. U shaharni himoya qilishi kerak, lekin u ko‘pincha faqat o‘zining kichkina dunyosiga, o‘zining xavfsizligiga mahliyo bo‘lib qoladi. Bugungi Injilda Iso Quddusga yaqinlashganda, U aynan shunday bir shaharni ko‘radi. U shunchaki devorlarni emas, balki o‘sha devorlar ortida yashayotgan, tinchlik nima ekanini unutib qo‘ygan, o‘zlariga kelgan ilohiy tashrifni payqamagan odamlarni ko‘radi. Iso yig‘laydi. Bu shunchaki ko‘z yoshi emas; bu insoniyatning o‘z baxtini, o‘z tinchligini ko‘ra olmay, qorong‘ulikda adashib qolayotganiga bo‘lgan cheksiz achinishdir.
Besh oy o‘tdi. Alan, Thao, Ryan… sizlarning uyingizdagi o‘sha sukunatni, har bir xonadagi bo‘shliqni o‘ylayman. Benning o‘sha uydagi qadamlari, uning tabassumi yo‘qolganidek tuyuladigan o‘sha og‘ir lahzalarni bilaman. Benjamin Vo — bizning aziz Benimiz — haqida o‘ylaganimizda, uning o‘sha o‘tkir aqli, dunyoga bo‘lgan cheksiz qiziquvchanligi yodimizga tushadi. U shunchaki kompyuter kodlari bilan band bo‘lgan bola emasdi. Uning hayoti, xuddi qadimiy bir kitobning sahifalari kabi, har kuni yangi kashfiyotlar bilan to‘la edi. Uning samolyotlarga, ayniqsa Boeing 737 larga bo‘lgan o‘sha o‘zgacha muhabbatini eslang. Uning o‘z orzusi bilan gigirlab, kulib gapirgan o‘sha «Con Chim Airlines» kompaniyasi haqidagi orzulari shunchaki texnik qiziqish emasdi. Bu uning osmonga, parvozga, Xudoning cheksiz kengliklariga bo‘lgan sog‘inchi edi. U har bir samolyotni ko‘rganda, go‘yo Xudoning ulug‘vorligini izlardi. U o‘zining borlig‘ini, o‘zining butun kuchini shu orzu va o‘z yaqinlariga bo‘lgan mehr bilan to‘ldirgan edi.
Lekin keling, bugun haqiqatni yashirmaylik. G‘am odamni birdaniga yutib yubormaydi; u sekin-asta, tong otganda choy ichayotganda, kechasi yotoqxonaga kirganda burchakdan kelib quchoqlaydi. «Nega? Biz nimadirni o‘tkazib yubordikmi? Balki boshqacha qilganimizda, balki boshqa chorani topganimizda edi…» Azizlarim, bu og‘riqni, yuragingizni kemirib kelayotgan o‘sha o‘z-o‘zini ayblashni bugun shu yerda, shu altar oldida to‘xtating. Kasallik — bu hech qachon ota-onaning xatosi emas, u hech qachon jazo ham emas. Xudo hech qachon sizni ayblamaydi. Muqaddas Kitobda shogirdlar Imodadan so‘rashganidek: «Bu odam gunoh qilganmi yoki uning ota-onasi?» — Iso darhol javob bergan edi: «Na u, na uning ota-onasi». Ba’zi og‘ir sinovlar inson irodasidan, har qanday ehtiyotkorlikdan tashqarida, hech kimning aybisiz sodir bo‘ladi. Siz Ben uchun dunyodagi eng fidoiy, eng mehribon ota-ona bo‘ldingiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Siz unga o‘z borlig‘ingizdagi hamma sevgini berdingiz. O‘zingizni ayblashni bas qiling, chunki Xudo sizni allaqachon quchoqlab, kechirib bo‘lgan. O‘sha og‘ir toshni yelkangizdan yerga qo‘ying.
Bugungi birinchi o‘qishda Yuhanno payg‘ambar vahiysida yetti muhr bilan muhrlangan kitobni ko‘radi. Uni hech kim ocholmaydi. Yuhanno yig‘laydi. Bu yig‘i ham biznikiga o‘xshaydi: dunyodagi og‘riqlar, tushunarsiz o‘limlar, ayriliqlar oldida biz ham ojizmiz. Biz ham «Nega?» deb yig‘laymiz. Lekin o‘sha paytda oqsoqol unga deydi: «Yig‘lama! Yahudo qabilasidan bo‘lgan Arslon, Dovudning o‘zagi g‘alaba qozondi». U yerda Yuhanno Qo‘zichoqni ko‘radi — go‘yo so‘yilgan, lekin tirik bo‘lgan Qo‘zichoqni. Bu Iso Masihdir. U bizning barcha yig‘ilarimizni, barcha savollarimizni, barcha ayriliqlarimizni O‘zining xochidagi qurbonligi bilan qamrab olgan. Ben hozir aynan o‘sha Qo‘zichoqning huzurida, o‘sha abadiy nurda turibdi. U yerda endi na yig‘i, na kasallik, na ayriliq bor. U yerda faqat Xudoning cheksiz sevgisi bor.
Benning o‘sha pokiza qalbini eslang. Uning amakisi Uilyam kasal bo‘lib qolganda, o‘sha o‘n besh yoshli bola o‘zining butun piggy bankini — yig‘ib qo‘ygan hamma narsasini — berishga tayyor ekanini aytganini eslang. U uni sindirmadi, bo‘shatmadi, pullarni sanab o‘tirmadi. U shunchaki taklif qildi. Bu o‘sha bolaning yuragidagi sof, hech qanday g‘arazsiz o‘zini bag‘ishlash istagi edi. U o‘zida bor hamma narsani — butun borlig‘ini — boshqalar uchun ochiq tutdi. U o‘zini ayamadi. Aynan shu pokiza sevgi bugun u turgan o‘sha osmon olamining nuri bilan uyg‘unlashib ketdi. U o‘ziga berilgan har bir lahzani, har bir tabassumni, har bir mehrni «o‘n barobar» qilib ko‘paytirdi.
Ryan, ukajon, sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Sen yolg‘iz emassan. Akang seni osmondan turib, o‘sha o‘zlari orzu qilgan samolyotlar qanotidek balanddan g‘urur bilan kuzatib turibdi. Ota-onang uchun o‘sha tayanch, o‘sha nur bo‘lishda davom et. Uning sevgisi sening yuragingda aks etmoqda. Sen bugun akangning o‘sha saxovatli qalbini dunyoga namoyon etayotgan tirik guvohsan. Uning o‘sha gigirlashi, o‘sha shirin tabassumi — bularning hammasi sening xotirangda, sening har bir qadamingda yashamoqda. U senga aytmoqchi bo‘lgan so‘zlari: «Qo‘rqma, men sening yoningdaman, biz yana uchrashamiz». Sen o‘z hayotingni yashashda davom et, chunki har bir qadamingda akangning orzulari ham yashaydi.
Dunyoning turli chekkalaridan biz bilan birga ibodat qilayotgan har bir ota-ona, har bir aziz inson… Agar bugun yuragingiz og‘ir bo‘lsa, agar tunda yolg‘iz yig‘layotgan bo‘lsangiz, esda tuting: Iso sizning uyingizga kirishni istaydi. U sizning ko‘z yoshingizni ko‘radi. Cà Mau shahridagi «Giếng Gioan Baotixita» qudug‘idan oqayotgan toza suv qanday qilib chanqaganlarga hayot bersa, Benning xotirasi va uning sevgisi ham shunday hayot suvi kabi qalbingizni sitib o‘tmoqda. Uning saxovati, uning o‘sha «Con Chim Airlines» orzusi kabi, osmonlarga ko‘tarilib, Xudoning huzuriga yetib bordi.
Bugun uyga qaytayotganda, o‘sha o‘zingizni ayblash toshini butunlay yerga qo‘ying. Benning o‘sha shirin tabassumini, uning samolyotlarga bo‘lgan cheksiz mehrini va o‘sha piggy bankini taklif qilgan o‘sha pokiza yuragini eslang. Benjamin Vo, bizning aziz o‘g‘limiz, biz uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchangizni o‘zining cheksiz tinchligi va rahmi bilan quchoqlasin. U sizni hech qachon tark etmaydi. U har doim siz bilan, har doim sizning yuragingizda, har doim sizning ko‘z yoshlaringizni artuvchi nur bo‘lib qoladi. Uning yo‘lida yuring, Uning sevgisiga ishoning va har kuni Uning qanotlari ostiga panoh toping. U sizni o‘sha oq libosli olomon ichida kutib turibdi, u yerda endi na yig‘i, na ayriliq, na og‘riq bor. U yerda faqat abadiy nur va cheksiz muhabbat bor. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Najotkorning amri bilan va ilohiy ta’limotdan shakllanib, aytishga jur’at etamiz:
Ey Otamiz, Sen osmondasan, Sening noming muqaddas bo‘lsin; Sening Shohliging kelsin, Sening irodang osmonda bo‘lgani kabi, yerda ham bajo bo‘lsin. Kundalik nonimizni bugun bizga bergin va bizga qarshi gunoh qilganlarni kechirganimiz kabi, bizning gunohlarimizni ham kechirgin; va bizni vasvasaga solmagin, balki yovuzlikdan xalos qilgin. Omin.
Rabbimiz Iso Masih sizni o‘zining tinchligi bilan asrasin. Ota, O‘g‘il va Muqaddas Ruh nomi bilan. Omin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.