Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla. Rab'bin huzuruna, O'nun sonsuz merhametine ve sığınağına hoş geldiniz.
Rab, merhamet eyle. Mesih, merhamet eyle. Rab, merhamet eyle.
Bir an için, elinizde bir pusula tuttuğunuzu hayal edin. İğnesi titriyor, bir kuzeyi arıyor ama aslında o iğne, sadece yönü değil, bir yolculuğun ağırlığını da taşıyor. Bugün, Vahiy kitabında Yuhanna’nın o açık kapıdan içeri bakıp gördüğü o muazzam tahtı, o göksel şöleni düşünün. O tahtın etrafında, canlı yaratıklar, o gözlerle çevrili varlıklar durmaksızın haykırıyor: 'Kutsal, kutsal, kutsal!' Gökyüzünde, zamanın ve mekânın ötesinde, her şey bir düzen, bir uyum ve bir şükür içinde.
Benjamin Vo… Sevgili Ben’imizin o on beş yıllık ömrünü düşünün. O, gökyüzüne hep merakla bakan bir çocuktu. 'Con Chim Airlines' adını verdiği o hayali hava yolu şirketini kurarken, aslında sadece uçakları değil, o uçakların gittiği o uçsuz bucaksız gökyüzünü, o sonsuzluğu merak ediyordu. O, AWS altyapılarını, bulut bilişim sistemlerini bir yetişkin ustalığıyla kodlarken, sanki görünmez ağların, görünmez yolların peşindeydi. Ben, sadece bir dahi değildi; o, Tanrı’nın yarattığı o büyük düzenin, o karmaşık ve güzel evrenin içinde kendi yerini arayan, meraklı bir gezgindi.
Bugün İncil’de okuduğumuz o efendi, uzak bir ülkeye giderken hizmetkarlarına altınlar emanet ediyor. Birine on, birine beş, birine bir… Bu, sadece bir ticaret hikayesi değil; bu, Tanrı’nın bize verdiği 'zamanın' ve 'varlığın' hikayesidir. Ben, o on beş yıllık ömrünü bir 'kumbara' gibi saklamadı. O, elindeki her şeyi, o bitmek bilmeyen merakını, o parlak zekasını ve en önemlisi o nazik yüreğini, çevresindekilere saçtı. Hatırlayın, amcası William iki felç geçirdiğinde, o küçücük yaşında, hiç düşünmeden tüm kumbarasını ona sunmaya hazırlandığı o anı… O kumbara hiç kırılmadı, o para hiç harcanmadı, ama o niyet… O niyet, bir çocuğun, elindeki her şeyi, başkasının yarası için feda etmeye hazır oluşu, işte Tanrı’nın Krallığı’nın yeryüzündeki en somut halidir. Ben, dünyaya bir 'sahip' olarak değil, bir 'sunan' olarak gelmişti.
Sevgili Alan, Thao ve Ryan… Beş ay oldu. Biliyorum, o beş ayın her günü, yüreğinizde taşıdığınız o ağır sessizlikle geçti. Ben’in o neşeli sesini, 'Con Chim Airlines' hayalleriyle ilgili giggleyerek anlattığı o uçak hikayelerini arıyorsunuz. Biliyorum, o acı bazen bir fırtına gibi gelip kapınızı çalıyor. 'Neden?' diyorsunuz. 'Neden bizim evimizin neşesi, o parlak gülümsemesi bu kadar erken alındı?' Bu sorular, Tanrı’nın kapısını çalan en dürüst dualardır. Lütfen, bugün burada, o soruların ağırlığı altında ezilmeyin. İsa, o efendi olarak, sizin sadakatinizi görüyor. Sizler, Ben’in hayatına karşı, onun emanetine karşı en sadık anne-babasınız. Sizler, ona dünyadaki en şefkatli yuvayı verdiniz. Sizler, onu o kadar çok sevdiniz ki, o sevgi, ölümün bile dokunamadığı bir bağ haline geldi.
Bazen zihninizde o karanlık düşünceler dolaşır, değil mi? 'Acaba bir şeyi atladık mı? Bir şeyi daha farklı yapsaydık, sonuç değişir miydi?' Lütfen, bugün bu sunağın başında, o haksız yükü omuzlarınızdan indirin. Hastalık bir ceza değildir; kimsenin hatası, kimsenin ihmali değildir. Bazı acılar, bu dünyada insan iradesinin tamamen ötesinde yer alır. İsa’nın, doğuştan kör olan adam için 'Ne bu adam günah işledi, ne de anne babası' dediği o anı hatırlayın; O, sizin omuzlarınızdaki o taşı çoktan kaldırdı. Sizler, onu suçlu değil, sadece çok sevilen bir evlat olarak yetiştirdiniz. Tanrı sizi suçlamıyor. Benjamin de sizi suçlamıyor. O, rüyalarınızda babasına söylediği gibi, 'Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà…' diyerek huzur içinde, gökyüzünün o sınırsız maviliğinde uçuyor.
Ryan, kardeşim… Sen ağabeyinin o en yakın yoldaşıydın. Sizin o birlikte sushi pastasını keserken paylaştığınız o gülümsemeleri, o Ferris wheel arabasında şehir yüksekten izlerken giydiğiniz uyumlu gömlekleri hatırlıyorum. Şimdi yan odanın sessizliği bazen seni yoruyor, biliyorum. Ama unutma ki ağabeyin Ben, senin içinde yaşayan o neşeli ruhtur. O, senin güçlü olmanı, onun adına da gökyüzüne bakmanı, onun adına da hayaller kurmanı istiyor. Sizin bağınız ölümle kopmaz; o, şimdi Cennet Şöleni’nde, Saint Carlo Acutis gibi genç ruhlarla birlikte senin için, ailen için dua ediyor.
Ve siz, Alan ve Thao… Sizler, evladını son nefesine kadar kutsal bir sevgiyle sarmalayan, en sadık anne-babasınız. Bugün, o kuyu gibi —Vietnam’ın Cà Mau kasabasında Ben’in adına açılan, susayanlara hayat veren o temiz su kuyusu gibi— sizin de sevginiz bir nehir gibi akmaya devam ediyor. Ben’in sevgisi ölmedi; o, yeryüzünde iyilikle atan bir kalp olmaya devam ediyor. Evinizin kapısından içeri girdiğinizde, o sessizliğin içinde Ben’in varlığını hissedin. O gitmedi; sadece, artık sizin gözlerinizle değil, Tanrı’nın sonsuz sevgisiyle parlıyor. Ve o sevgi sizi ebediyen bir arada tutacaktır. Başınızı kaldırın; gökler kapalı değil. O, Tanrı’nın sofrasında sizin için de bir yer hazırlıyor. O sizi bekliyor.
Bugün eve dönerken, yanınıza şunu alın: Benjamin, o 'Con Chim Airlines' ile sadece gökyüzüne değil, Tanrı’nın kucağına uçtu. O, şimdi o Vahiy kitabındaki tahtın önünde, o dört canlı yaratıkla birlikte 'Kutsal, kutsal, kutsal' diye haykırıyor. Ve her 'Kutsal' dediğinde, sizin adınızı da o duaya ekliyor. O sizi unutmadı. O sizi bekliyor. Ve o gün geldiğinde, 'iyi ve sadık kul' denilerek, o büyük neşeye, o ebedi şölene hep birlikte katılacaksınız. Amin.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Kurtarıcı'nın buyruğu üzerine ve ilahi öğretiyle biçimlenmiş olarak, cesaretle diyoruz:
Göklerdeki Pederimiz, adın yüceltilsin. Hükümranlığın gelsin. Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de senin isteğin yerine gelsin. Günlük ekmeğimizi bugün bize ver. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, sen de suçlarımızı bağışla. Bizi günaha sürükleme ve bizi kötü olandan kurtar. Amin.
Rab sizi kutsasın ve korusun, yüzünü size çevirsin ve size esenlik versin. Amin.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.