தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே. ஆமென். நம் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் அருளும், இறைவனின் அன்பும், தூய ஆவியாரின் தோழமையும் உங்கள் அனைவரோடும் இருப்பதாக.
ஆண்டவரே, நாங்கள் உம்மிடம் வந்துள்ளோம், எங்களுக்கு இரங்கும். கிறிஸ்துவே, எங்கள் இதயத்தின் பாரத்தை நீர் அறிவீர், எங்களுக்கு இரங்கும். ஆண்டவரே, உம் அன்பின் ஒளியில் எங்களை வழிநடத்தும், எங்களுக்கு இரங்கும்.
இன்று நாம் ஒரு எளிய, ஆனால் ஆழ்ந்த காட்சியை நம் மனக்கண்ணில் கொண்டு வருவோம். பெஞ்சமின் ஒருமுறை தன் தந்தை ஆலனுடன் ஒரு விமான நிலையத்தின் கண்ணாடிச் சுவருக்குப் பின்னால் நின்று கொண்டிருக்கிறான். வானத்தில் மேகங்களுக்கு இடையே ஒரு பெரிய விமானம் மெல்லத் தன் பாதையை மாற்றிக்கொண்டு மேலே உயர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பெஞ்சமின் தன் கண்களை விரியச் செய்து, அந்த விமானத்தின் ஒவ்வொரு அசைவையும் கூர்ந்து கவனிக்கிறான். அவன் தன் தந்தையைத் திரும்பிப் பார்த்து, அந்தத் துள்ளலான குரலில் 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' (Con Chim Airlines) என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த மெல்லிய, குறும்பான புன்னகையைச் சிந்துகிறான். அது வெறும் விமானத்தைப் பார்ப்பதல்ல; அந்தச் சிறுவன் தன் தந்தையின் உலகத்தை, தன் தந்தை நேசிக்கும் அதே ரசனையோடு, அவரோடு இணைந்து ரசித்த அந்தத் தருணம். அந்தப் பதினைந்து வயதுச் சிறுவனின் அந்த எளிய மகிழ்ச்சி, இன்று நம் இதயங்களில் ஒரு மெல்லிய ஒளியாக எஞ்சியிருக்கிறது. அந்த விமானத்தின் சிறகுகள் வானத்தைத் தொடுவது போல, பெஞ்சமினின் இதயமும் விண்ணகத்தின் கதவுகளைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது.
இன்றைய முதல் வாசகத்தில் புனித யோவான் ஒரு அற்புதமான காட்சியை விவரிக்கிறார். அவர் வானத்தில் ஒரு திறந்த கதவைக் காண்கிறார். அங்கே, இறைவனின் அரியணைக்கு முன்னால், நான்கு உயிரினங்கள் இடைவிடாமல் பாடிக்கொண்டிருக்கின்றன: 'தூயவர், தூயவர், தூயவர் ஆண்டவர், வல்லமையுள்ள இறைவன்!' என்று. இந்தத் தூய உயிரினங்கள், கண்களால் சூழப்பட்டவை. அதாவது, இறைவனின் பிரசன்னத்தை அவை முழுமையாக உணர்கின்றன. பெஞ்சமின், உன்னுடைய அந்தப் பதினைந்து ஆண்டு வாழ்க்கையில், நீயும் அந்த இறைவனின் பிரசன்னத்தை உன் புன்னகையால், உன் அன்பால், உன் தந்தையோடு நீ பகிர்ந்துகொண்ட அந்த உலகத்தை ரசித்த விதத்தால், உன் குடும்பத்தின் இதயங்களில் விதைத்துவிட்டாய். நீ விளையாட்டாகச் சொன்ன 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' என்பது வெறும் விளையாட்டு அல்ல; அது இந்த உலகத்தைத் தாண்டி, விண்ணகத்தை நோக்கிய உன் ஆர்வத்தின் அடையாளம். நீ இப்போது அந்த உண்மையான இறைவனின் ஆட்சியில், எவ்வித வலியும் இன்றி, முழுமையான அமைதியோடு இருக்கிறாய். அங்கே, யோவான் கண்ட அந்த அரியணைக்கு முன்னால், பெஞ்சமினும் அந்த 'தூயவர்' என்ற பாடலைப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறான்.
நண்பர்களே, பெஞ்சமின் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து ஐந்து மாதங்கள் ஆகின்றன. ஆலன், தாவோ, ரியான்... உங்கள் வீட்டின் அந்த அமைதி, பெஞ்சமினின் அந்த மெல்லிய சிரிப்பொலியைத் தேடுகிறது என்பதை நான் அறிவேன். இன்று நாம் ஒரு உண்மையை நேர்மையாகப் பேச வேண்டும். துயரம் என்பது ஒரு பாரமான மூட்டை. ஐந்து மாதங்கள் கடந்தும், அந்த மூட்டை குறையவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். குறிப்பாக, அந்தச் சிறிய காலணிகளைப் பார்க்கும்போது, 'ஏன்?' என்ற கேள்வி உங்கள் இதயத்தை ஒரு சிறிய கத்தியைப் போலக் குத்தலாம். 'நான் எதையாவது தவறவிட்டுவிட்டேனோ? இன்னும் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாமோ?' என்ற அந்த சுய-குற்றச்சாட்டு இருக்கிறதே... அதுதான் மிகக் கொடியது. ஆலன் மற்றும் தாவோ, நான் மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்: உங்கள் மகனின் அந்த நோய் உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை. நீங்கள் அவனுக்கு உலகின் மிகச் சிறந்த அன்பைக் கொடுத்தீர்கள். நீங்கள் அவனுக்குக் கொடுத்த அந்தப் பாதுகாப்பான, அன்பான வீடுதான், அவன் விண்ணகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தேவையான வலிமையைத் தந்தது. நோய் என்பது இந்த உலகில் தற்செயலாக வரும் ஒரு கொடூரமான புயல்; அது இறைவனின் தண்டனையும் அல்ல, உங்கள் கவனக்குறைவும் அல்ல. நீங்கள் முற்றிலும் குற்றமற்றவர்கள். இயேசுவிடம் ஒருமுறை, பிறவியிலேயே பார்வையற்ற ஒரு மனிதனைப் பார்த்து, 'இவனோ இவனது பெற்றோரோ செய்த பாவத்தினால் அல்ல' என்று சொன்னாரே, அதே வார்த்தைகளை நான் இன்று உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். உங்கள் மகனின் அந்தப் போராட்டம், உங்கள் தவறு அல்ல. நீங்கள் எதையும் தவறவிடவில்லை, இறைவன் உங்களை அன்புடன் அரவணைக்கிறார். அந்தப் பாரமான கல்லை இன்று உங்கள் இதயத்திலிருந்து இறக்கி வையுங்கள். நீங்கள் உங்கள் பெஞ்சமினை எவ்வளவு நேசித்தீர்களோ, அதைவிடப் பன்மடங்கு அதிகமாக இறைவன் அவனை நேசிக்கிறார்.
இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசு ஒரு பிரபுவின் கதையைச் சொல்கிறார். அவர் தன் ஊழியர்களிடம் தங்கக் காசுகளைக் கொடுத்து, 'நான் வரும் வரை இவற்றைக் கொண்டு தொழில் செய்யுங்கள்' என்கிறார். ஒரு ஊழியன் அந்தப் பணத்தைப் புதைத்து வைக்கிறான், பயத்தினால். அவன் பயந்தான், ஏனென்றால் அவன் தன் எஜமானின் அன்பைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை; அவன் எஜமானை ஒரு 'கடுமையான மனிதனாக' மட்டுமே பார்த்தான். ஆனால் பெஞ்சமின், நீ அப்படி இருக்கவில்லை. உன் மாமா வில்லியம் உடல்நலமில்லாமல் இருந்தபோது, உன் உண்டியலைத் திறந்து, அதில் இருந்த அனைத்தையும் கொடுக்க முன்வந்தாயே... நீ அதை உடைக்கவில்லை, பணத்தை எடுத்துத் தரவில்லை; ஆனால் அந்தப் பையன் தன் சிறுவயதுச் சேமிப்பை அப்படியே கொடுக்கத் தயாராக இருந்த அந்த மனம் இருக்கிறதே, அதுதான் அந்தத் தூய ஞானம். நீ எதையும் புதைத்து வைக்கவில்லை; உன் அன்பை முழுமையாக வழங்கத் தயாராக இருந்தாய். இயேசு அந்த ஊழியனிடம், 'நீ ஏன் வட்டிக்குக் கூட கொடுக்கவில்லை?' என்று கேட்கிறார். அதாவது, அன்பை வளர விடு, அன்பைப் பெருக்க விடு. பெஞ்சமின், நீ உன் அன்பைப் பெருக்கினாய். உன் தந்தையின் கதைகளைக் கேட்டு, அவருடன் சேர்ந்து சிரித்து, அந்த அன்பை நீ விண்ணகத்திற்கு முதலீடாக எடுத்துச் சென்றாய். நீ புதைத்து வைக்கவில்லை, நீ விதைத்தாய்.
ரியான், என் அன்புத் தம்பியே... நீ உன் அண்ணனின் அந்த நினைவுகளை உனக்குள் சுமந்துகொள். நீ சோர்ந்து போகும்போதெல்லாம், அந்தப் புன்னகையை நினைத்துக்கொள். பெஞ்சமின் விண்ணகத்திலிருந்து உன்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். நீ உன் பெற்றோருக்காக ஒரு பெரும் பலமாக இரு. உங்கள் குடும்பம் ஒன்றாக இணைந்து, பெஞ்சமின் விட்டுச் சென்ற அந்த அன்பின் நறுமணத்தை இந்த உலகத்திற்குத் தொடர்ந்து வழங்க வேண்டும். பெஞ்சமின் ஒருமுறை தன் தந்தையிடம் 'கான் சிம் ஏர்லைன்ஸ்' என்று கூறிச் சிரித்த அந்த நினைவை உங்கள் இதயத்தில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அது வெறும் விளையாட்டு அல்ல; அது அவன் இந்த உலகத்தை எவ்வளவு அழகாகப் பார்க்க ஆசைப்பட்டான் என்பதன் அடையாளம். அவன் இப்போது அந்த உண்மையான வானத்தில் இருக்கிறான். உன்னுடைய அந்த எளிய சிரிப்பு, உன்னுடைய அந்த அன்பான மனம், உன்னுடைய அந்தத் தூய எண்ணங்கள்... இவை எல்லாமே உன்னுடைய குடும்பத்திற்கு இன்று ஒரு பெரும் பலமாக இருக்கின்றன.
நண்பர்களே, பெஞ்சமினின் நினைவு என்பது ஒரு முடிவல்ல; அது ஒரு புதிய தொடக்கம். அவன் தன் வாழ்க்கையில் எதைக் காட்டினானோ, அதை நாம் நம் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அந்தத் தாராள குணம், அந்த அன்பு, அந்தப் புன்னகை... இவைதான் நாம் இந்த உலகத்திற்குச் செய்ய வேண்டிய காணிக்கைகள். இன்று இந்த வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு நீங்கள் வெளியே செல்லும்போது, ஒரு சிறிய காரியம் செய்யுங்கள். உங்கள் வீட்டில் இருக்கும் அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, அமைதியாக மூச்சை இழுத்துவிட்டுச் சொல்லுங்கள்: 'பெஞ்சமின், நீ கடவுளின் அன்பில் இருக்கிறாய், நானும் அந்த அன்பில் இருக்கிறேன்.' கடவுள் அவனது வாழ்க்கையை அழகான ஒரு மலராக வளர்த்து, அதைத் தன் தோட்டத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டார். நம்முடைய உழைப்பும், நம்முடைய கண்ணீரும், நம்முடைய அன்பும் வீணாகாது. அந்த வளரச் செய்யும் கடவுளின் கைகளில் உங்களை முழுமையாக ஒப்படைத்து, அமைதி கொள்ளுங்கள். பெஞ்சமின் வோ, நீ இறைவனின் நித்திய ஒளியில் அமைதியாய் இளைப்பாறு. உன் புன்னகை என்றும் எங்களை வழிநடத்தட்டும். ஆமென்.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
🕯 பிரார்த்தனைச் சுவரில் உங்கள் சொந்தப் பிரார்த்தனையை ஏற்றவும் →
மீட்பரின் கட்டளையால் கற்பிக்கப்பட்டு, திவ்விய போதனையால் உருப்பெற்று, நாம் துணிந்து சொல்கிறோம்:
விண்ணுலகில் இருக்கும் எங்கள் தந்தையே, உமது பெயர் தூயதெனப் போற்றப்பெறுக! உமது ஆட்சி வருக! உமது திருவுளம் விண்ணுலகில் நிறைவேறுவது போல, மண்ணுலகிலும் நிறைவேறுக! எங்கள் அன்றாட உணவை இன்று எங்களுக்குத் தாரும். எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோரை நாங்கள் மன்னிப்பது போல, எங்கள் குற்றங்களை மன்னியும். எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும், தீமையிலிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும். ஆமென்.
இறைவனின் அமைதி உங்கள் இதயங்களில் தங்கியிருக்கட்டும். தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே ஆமென்.
✝ May almighty God bless you: the Father, and the Son, and the Holy Spirit. Amen.