In die Naam van die Vader, en die Seun, en die Heilige Gees. Mag die vrede van Christus, wat alle verstand te bowe gaan, in julle harte woon.
Here, ontferm U oor ons. Christus, ontferm U oor ons. Here, ontferm U oor ons.
Ons begin vandag by 'n beeld wat so ontsaglik is dat dit ons asem wegslaan. Johannes, in sy visioen op Patmos, sien 'n deur in die hemel oopgaan. Hy word opgeroep: 'Kom hierheen.' En wat sien hy? Nie 'n plek van vae skaduwees nie, maar 'n troon, omring deur 'n reënboog soos 'n smarag, en lewende wesens wat dag en nag uitroep: 'Heilig, heilig, heilig.' Dit is die hart van die werklikheid. Ons dink dikwels dat hierdie wêreld, met sy geraas en sy tasbare dinge, die enigste werklikheid is. Maar die Skrif herinner ons vandag dat daar 'n ander werklikheid is—'n hemelse troon waarop die Een sit wat lewe gee aan alles.
Dit is in hierdie lig dat ons na Benjamin moet kyk. Dink aan Ben, nie net as die seun wat nie meer hier is nie, maar as 'n seun wat nou in die middelpunt van daardie visioen staan. Benjamin Vo was 'n seun van skerp logika en eindelose nuuskierigheid. Hy was die een wat op vierde graad reeds met die wiskunde van agtste-graad-leerders geworstel het, die een wat saam met sy pa in die wêreld van wolk-infrastruktuur en tegnologie ingeduik het. Maar meer nog, hy was 'n seun wat met 'n glimlag oor 'Con Chim Airlines' kon gesels, 'n seun wat die wêreld wou verken, van die strate van Beijing tot die grottoes van Lourdes. Hy het die lewe met albei hande aangegryp. Hy het nie sy talente in die grond begrawe nie; hy het dit laat blom.
In die Evangelie hoor ons vandag die gelykenis van die tien goue munte. 'n Nobleman vertrek en gee aan sy diensknegte geld om mee te handel. Hy vra nie dat hulle die koninkryk op hul eie moet bou nie; hy vra net getrouheid. Hy vra dat hulle die gawes wat hulle ontvang het, moet laat groei. Benjamin was so 'n getroue dienskneg. Hy het sy gawes van intellek, sy vermoë om te verbind, sy vermoë om lief te hê, nie vir homself gehou nie. Dink aan daardie pragtige oomblik toe hy sy ouers vertel het dat hy sy hele spaarvarkie wou aanbied om sy oom William te help wat deur die swaarkry van 'n beroerte gegaan het. Hy het dit nie stukkend geslaan nie, hy het dit nie uitgegee nie; hy het net die aanbod gemaak. Dit was 'n offer van 'n hart wat reeds geweet het dat rykdom nie in besittings lê nie, maar in die bereidwilligheid om jouself te gee.
Maar laat ons vandag die waarheid in die oë kyk. Die lewe is nie altyd 'n gelykenis met 'n gelukkige einde wat ons kan verstaan nie. Soms voel dit asof die muntstukke wat ons ontvang het, uit ons hande geglip het. Alan, Thao, ek weet dat daar oggende is wanneer die stilte in die huis so swaar is dat dit voel asof julle onder die gewig daarvan sal beswyk. Vyf maande is 'n lang tyd om te wag, om te verlang, om die leë stoel te sien. Julle vra miskien in die stilte van die nag: 'Waarom het dit so geloop? Kon ek iets anders gedoen het?'
Luister nou mooi na my, want dit is die stem van die Kerk wat vandag tot julle spreek: Julle het niks gemis nie. Siekte is nooit 'n straf nie. Dit is nie 'n oordeel oor julle liefde nie. God beskuldig julle nie. Daar is geen skuld in die pyn wat julle dra nie. Soms gebeur dinge in hierdie gebroke wêreld wat heeltemal buite ons beheer is—nie deur 'n fout van 'n ouer, nie deur 'n gebrek aan sorg, nie deur enigiets wat julle gedoen of nagelaat het nie. God is nie 'n veeleisende meester wat net resultate soek nie; Hy is die Vader wat julle trane tel. Hy weet dat julle alles gegee het. Hy weet dat Benjamin julle hele wêreld was, en dat julle syne was. Laat daardie steen van skuld vandag van julle harte afval. Julle is vry om te treur sonder die las van 'wat as'.
Kyk na die visioen van Johannes weer. Die lewende wesens voor die troon het oë binne en buite. Hulle sien alles. Hulle sien julle pyn, julle vrae, julle trane. En hulle sê: 'Heilig, heilig, heilig.' Die wêreld sê: 'Alles is verlore.' God sê: 'Alles is in My hand.' Benjamin is nie verlore nie. Hy is by die Banquet of Heaven. Hy is vry van die siekte wat hom so lank gepla het. Hy is nou by die Vader, in 'n plek waar daar geen trane meer is nie, geen pyn, geen onsekerheid nie. Hy is daar, en hy kyk met liefde na julle.
Ryan, my broer, jy wat nou langs jou ouers staan, jy is die een wat Benjamin se nalatenskap in die lewe moet dra. Jy en Ben was maatjies, julle het saam gelag, saam gedroom. Benjamin se lewe was soos 'n pragtige vlug. Hy het nou sy vlerke gevind. Leef jou lewe met dieselfde nuuskierigheid en vreugde as jou broer. Moenie bang wees om te lag nie, moenie bang wees om te droom nie. Benjamin is by jou in elke tree wat jy gee.
Ons is almal reisigers op hierdie pad. Die gelykenis van die munte leer ons nie om bang te wees vir die meester nie; dit leer ons om getrou te wees met die liefde wat ons ontvang het. Benjamin het dit gedoen. Hy het liefgehad. Hy het sy lewe as 'n geskenk aan julle gegee. En daardie liefde gaan nie verlore nie. Dit vloei voort in die klein dade van barmhartigheid wat in sy naam gedoen word—die water wat in Cà Mau vloei, die hande wat uitgereik word na die armes. Dit is die munte wat Ben verdien het, en dit is die munte wat nou vrug dra in die koninkryk van God.
Neem vandag hierdie een ding saam met julle uit hierdie plek uit: Wanneer die aand kom en die stilte weer swaar word, en jy voel asof jy die gewig van die wêreld op jou skouers dra, onthou die visioen van Johannes. Die troon staan vas. God sit op sy troon. Benjamin is veilig in sy arms. Julle is nooit alleen nie. Die God wat die sterre in sy hand hou, hou ook julle gesin vas. Benjamin se lewe was 'n getuienis van hoop, en daardie hoop is sterker as die dood. Gaan nou in vrede, en weet dat julle bemind is, vandag en vir altyd. Benjamin Vo, mag jou siel rus in die lig van Christus, en mag julle, sy geliefdes, die krag vind om elke dag weer in die lig van God se liefde op te staan. Amen.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Op die Verlosser se bevel en gevorm deur Goddelike lering, durf ons sê:
Onse Vader wat in die hemel is, u Naam moet geheilig word; u koninkryk moet kom; u wil moet geskied, soos in die hemel net so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood; en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe; en lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die Bose. Amen.
Mag die Here ons seën, ons bewaar van alle kwaad, en ons tot die ewige lewe lei. Amen.
✝ Mag God die Almagtige julle seën: die Vader en die Seun en die Heilige Gees. Amen.