✝
Palabra Diaria

Mércores da trixésimo terceira semana do Tempo Ordinario

Wednesday, November 18, 2026 · in memory of Ben
Unha devoción que segue a Misa, non un substituto dela.
Apertura

No nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Que a graza e a paz de Deus, o noso Pai, estean con todos vós.

Acto penitencial

Señor, ten piedade de nós. Cristo, ten piedade de nós. Señor, ten piedade de nós.

♪ “Kyrie Galego (Nhạc Thánh Ca)” — A song for Ben
Liturxia da Palabra
Primeira lectura · Apocalipse 4, 1-11
Eu, Xoán, tiven unha visión: unha porta aberta no ceo, e a voz que oíra antes, como un toque de trompeta, díxome: «Sube aquí, e amosariche o que ten que suceder despois disto». Inmediatamente quedei en éxtase. Vin un trono no ceo, e no trono alguén sentado, que parecía de xaspe e cornalina; arredor do trono había un arco da vella que parecía de esmeralda. Arredor do trono vin vinte e catro tronos, e nos tronos sentaban vinte e catro anciáns, vestidos de branco, con coroas de ouro nas súas cabezas. Do trono saían lóstregos, voces e tronos; diante do trono ardían sete fachos de lume, que son os sete espíritos de Deus. Diante do trono había como un mar de cristal, semellante ao vidro. No centro e arredor do trono, catro seres viventes, cheos de ollos por diante e por detrás. O primeiro ser semellaba un león, o segundo un becerro, o terceiro tiña cara de home, e o cuarto semellaba unha aguia en voo. Os catro seres viventes, cada un con seis ás, estaban cheos de ollos por dentro e por fóra. E día e noite non cesan de dicir: «Santo, santo, santo é o Señor, Deus todopoderoso, o que era, o que é e o que ha vir». E cada vez que os seres viventes dan gloria, honra e acción de grazas ao que está sentado no trono, ao que vive polos séculos dos séculos, os vinte e catro anciáns póñense de xeonllos diante do que está sentado no trono e adoran ao que vive polos séculos dos séculos, e botan as súas coroas diante do trono dicindo: «Digno es, Señor, Deus noso, de recibir a gloria, a honra e o poder, porque ti creaches todas as cousas; pola túa vontade existen e foron creadas».
Salmo responsorial · Salmo 150, 1b-2. 3-4. 5-6
♪ “14th Sunday in Ordinary Time, Year A” — CJM Music (cjmmusic.com)
Evanxeo · Lucas 19, 11-28
Mentres a xente escoitaba a Xesús, el engadiu unha parábola, porque estaba preto de Xerusalén e pensaban que o Reino de Deus ía aparecer inmediatamente. Dixo, pois: «Un home nobre marchou a un país lonxano para obter o título de rei e volver logo. Chamou a dez dos seus servos, deulles dez moedas de ouro e díxolles: 'Negociade con isto ata que eu volva'. Pero os seus compatriotas odiábano e enviaron detrás del unha delegación para dicir: 'Non queremos que este sexa o noso rei'. Cando volveu, despois de obter o título de rei, mandou chamar aos servos aos que lles dera o diñeiro, para saber o que gañaran negociando. Presentouse o primeiro e dixo: 'Señor, a túa moeda de ouro gañou dez máis'. Díxolle: 'Moi ben, servo bo; xa que fuches fiel no pouco, toma o goberno de dez cidades'. Veu o segundo e dixo: 'A túa moeda de ouro, señor, produciu cinco máis'. Díxolle tamén a este: 'Ti toma o goberno de cinco cidades'. Veu o outro e dixo: 'Señor, aquí tes a túa moeda de ouro, que tiven gardada nun pano, porque te tiña medo, xa que es un home esixente, que cobras o que non depositaches e segas o que non plantaches'. Díxolle: 'Polas túas propias palabras te xulgo, servo malvado. Sabías que son un home esixente, que cobro o que non depositei e sego o que non plantei; por que entón non puxeches o meu diñeiro no banco? Así, ao volver, cobraríao con xuros'. E aos que estaban alí dixo: 'Quitádelle a moeda de ouro e dádeslla ao que ten dez'. Dixéronlle: 'Señor, xa ten dez moedas'. Díxolles: 'Dígovos que a todo o que ten, daráselle máis; pero ao que non ten, quitaráselle ata o que ten. E en canto aos meus inimigos, que non querían que fose o seu rei, traédeos aquí e matádeos diante de min'». Dito isto, seguiu o seu camiño subindo cara a Xerusalén.
Santo, santo, santo é o Señor, Deus todopoderoso!
Homilía

Hai unha imaxe, unha soa imaxe, que hoxe se ergue no centro da nosa oración: a imaxe do trono celestial rodeado por un mar de cristal, onde a creación enteira, representada polos catro seres viventes, non cesa de cantar o seu asombro ante o Creador. 'Santo, santo, santo', proclaman. Pensemos nesa escena. Non é un trono estático, lonxano ou frío. É un lugar de luz, de cor, de vida vibrante, onde a existencia mesma recoñece a súa orixe. O profeta Xoán é convidado a subir, a mirar máis aló do veo do tempo e da dor. É convidado a ver que, por riba de calquera tormento ou incerteza, hai un trono. Alí, a vida non se perde; transfórmase na liturxia eterna de Deus.

Detémonos aquí un momento. Thao, Alan, Ryan... pasaron cinco meses. Cinco meses dende que o noso querido Benjamin Vo, o noso Ben, cruzou o limiar cara á casa do Pai. Sei que este tempo, para vós, pode sentirse como unha longa viaxe a través dunha néboa espesa, onde o trono de Deus parece moi distante e onde o silencio da casa, antes chea da súa curiosidade brillante e da súa risa, se volve un eco que corta o corazón. Sei que hai madrugadas, cando o mundo dorme, nas que a dor regresa con forza, e nos preguntamos onde está ese 'mar de cristal', onde está a paz que nos foi prometida. É natural. É a marca do amor inmenso que lle tedes. E quizais, nalgúns deses momentos, a tentación sexa pensar que o voso esforzo, a vosa loita, a vosa vixilancia, non foron suficientes. Escoitade isto coa verdade do Evanxeo: non é culpa vosa. Nin unha soa vez.

Debemos ser moi honestos hoxe. A enfermidade que levou a Ben non foi un castigo, nin o resultado de ningunha omisión. Non busquedes explicacións onde só hai o misterio da vida que Deus chama ao seu fogar. Non vos acusedes a vós mesmos. Non houbo falta de coidado, nin erro de cálculo, nin nada que puidese ter cambiado o curso do que xa estaba nas mans do Pai. Deus non vos acusa, e Ben, ese rapaz que vos amaba tanto, tampouco. Liberádevos desa carga, porque non vos pertence. O amor que lle destes foi un reflexo do amor de Deus, e ese amor é o único que permanece cando todo o demais pasa. Ben non quere que vivades baixo o peso dunha culpa que non existe; el quere que vivades na liberdade de saber que o seu tempo, aínda que curto aos nosos ollos, foi un tempo de plenitude.

Ben era un rapaz dunha mente brillante. Pensade na súa curiosidade, naquelas noites nas que se mergullaba na lóxica, na nube, nos sistemas que o seu pai dominaba, soñando con crear a súa propia 'Con Chim Airlines'. Lembrade o xeito no que sorría ao falar deses avións, coa súa mente sempre preparada para engalar. Ben non era un rapaz de gardar a vida baixo chave. Era un rapaz de arriscar, de soñar, de dar. Lembrade aquel momento no que, sen que ninguén llo pedise, quixo ofrecer todo o seu porquiño de aforros para axudar ao seu tío William. Non fixo falla romper o porquiño, nin facer gran rebumbio; o que quedou no aire foi a pureza dunha alma disposta a darse enteira. Ese era o verdadeiro Ben. Non o rapaz da enfermidade, senón o rapaz que quería que os demais estivesen ben, o rapaz que amaba a súa familia por riba de todo. Ese espírito de entrega, esa vontade de axudar, é o que hoxe resoa no trono de Deus.

No Evanxeo, Xesús cóntanos a parábola das moedas de ouro. Un nobre confía aos seus servos o que ten e pídelles que negocien. Ás veces, na nosa dor, sentimos que o noso 'talento', a nosa vida, foi retirado da mesa, que se nos quitou a moeda de máis valor. Pero escoitade ben: Deus non nos pide que produzamos éxito segundo o mundo; pídenos que non enterremos o amor que recibimos. Ben non enterrou o seu amor. El investiu todo o seu ser na súa familia, na súa curiosidade, na súa bondade. E ese investimento non se perdeu. Segue rendendo froitos. Pensade no 'Pozo de Amor' en Vietnam, o 'Giếng Gioan Baotixita', que leva o seu nome. Ese pozo, que leva auga limpa a quen a necesita, é o sinal de que a súa vida segue fluíndo, que segue dando de beber aos sedentos, que segue sendo un sinal de que o amor non se pode encerrar nunha tumba. O seu nome, Đại Dương, significa 'Gran Océano', e hoxe, o seu amor é como un océano de graza que vos rodea.

Cando o seu pai soñou con el, cando viu a Ben dicindo que 'pasara todas as probas', iso non era un soño calquera. Era a voz de Deus dicíndovos que o voso fillo non está perdido. El está na plenitude. El está no Reino onde xa non hai dor, nin bágoas, nin test de ningún tipo, só a luz do Amor que nunca falla. Ben está alí, agardando, sorrindo, dicíndovos que 'non pasa nada', que el vos observa, que el vos ama, e que a vosa historia, xunto coa súa, non rematou. Está só comezando na eternidade.

Ryan, irmán querido, ti que compartiches con Ben os xogos, os soños, a vida mesma... non te sintas soa. Ti es a testemuña da luz do teu irmán. Cando mires ao ceo e vexas un avión, cando teñas un momento de alegría, lembra que Ben está alí, non como unha ausencia, senón como unha presenza que che acompaña. Non teñas medo de vivir. O mellor xeito de honrar a Ben é vivir con plenitude, con curiosidade, con esa mesma bondade que el tiña. Non te quedes estancado na dor; camiña cara á luz, tal como el faría. Non enterres o teu propio talento, a túa propia vida, por medo á tristeza. Vive por el, vive con el.

Como levamos isto fóra desta porta hoxe? Non busquedes grandes xestos. Buscade, cada día, un xeito pequeno de ser a mans de Deus para outro. Unha palabra amable, un xesto de apoio a quen está a sufrir, unha oración silenciosa por alguén que se sente esquecido. Faino en nome de Ben. Que a súa luz siga brillando a través de vós. O Señor ten a Ben na palma da súa man, e tenvos a vós tamén. Non teñades medo. O Reino de Deus non é un lugar ao que imos; é o amor que nos mantén unidos, hoxe, mañá e para sempre. Deixade que o Señor vos guíe, un paso á vez, fóra da vosa propia dor, cara á terra prometida do seu amor eterno. Ben está alí, agardando, sorrindo, dicíndovos que 'non pasa nada', que el vos observa, que el vos ama, e que a vosa historia, xunto coa súa, non rematou. Está só comezando na eternidade. Non enteredes o voso corazón. Deixádeo aberto, porque é alí onde Deus, e o voso Ben, sempre vos atoparán.

Meditación
♪ “O Teu Tempo (Version A)” — A song for Ben
Preces

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Bótote moito de menos, Ben! Papá e mamá bótante moito de menos cada día.” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Nha Trang, 31/10/2026, Minh pensa moito en Ben. Bótote de menos e quérote!!!”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ola Ben - mamá e eu botámoste moito de menos. Vinte unhas cantas veces nos meus soños estas últimas semanas! Ven saudarme a diario, vale?” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Pensando en ti, amigo! Pásate a saudar cando poidas, vale? Quérote, Ben”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ola Ben - Estiven soñando moito contigo. Espero que o esteas pasando ben alá no ceo. Por favor, coida da nosa familia. Lémbrate de vir saudar todos os días. Botámoste moitísimo de menos!” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ben, no seu sono Huy viu que o viñas visitar, dándolle unha oración para que vos poidades volver atopar. Que o Señor escoite a túa oración e che conceda a paz eterna ao seu carón. Se podes, volve visitalo nos seus vindeiros soños, aínda que só sexa cun saúdo ou cun sorriso agarimoso coma o de antes.”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ben, meu doce neno, estrano moito a túa falta. Grazas por visitarnos a min e a Chú Chris onte á noite. Contoume que te viu pilotar un helicóptero; tan libre, alegre e forte aí arriba. Aquí abaixo, a túa nai e mais eu choramos cada día máis. Un anaco do meu corazón séntese completamente morto sen ti, Ben. Por favor, cóidanos, reza pola túa nai, polo teu irmán Ryan e por min, e dános a forza para seguir adiante. Amámoste para sempre.” — Dad
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.
“Ben, no seu sono Huy viu que o viñas visitar, dándolle unha oración para que vos poidades volver atopar. Que o Señor escoite a túa oración e che conceda a paz eterna ao seu carón. Se podes, volve visitalo nos seus vindeiros soños, aínda que só sexa cun saúdo ou cun sorriso agarimoso coma o de antes.”
… encomendamos a Ben, que a leva ao Señor.
℟ Ben, roga por nós.

🕯 Acende a túa propia oración no muro de oracións →

Pai Noso

Cheos de confianza, segundo o mandato do Salvador, ousamos dicir:

Pai Noso que estás no ceo: santificado sexa o teu nome, veña a nós o teu Reino e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe; e perdóanos as nosas ofensas, como tamén nós perdoamos a quen nos ten ofendido; e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal. Amén.

Comuñón espiritual
Meu Xesús, creo que estás realmente presente no Santísimo Sacramento. Ámo-te sobre todas as cousas e desexo recibirte na miña alma. Xa que agora non podo recibirte sacramentalmente, ven polo menos espiritualmente ao meu corazón. Como se xa viñeses, adórote e únome enteiramente a Ti. Non permitas que xamais me separe de Ti. Amén.
Canto de Comuñón
♪ “Corpo Entregado (Choir & Piano)” — A song for Ben
Bendición final

O Señor vos bendiga e vos garde. Que o seu rostro brille sobre vós e vos dea a paz, hoxe e sempre.

✝ Deus todopoderoso vos bendiga: o Pai, e o Fillo, e o Espírito Santo. Amén.

Canto Final
♪ “Camiño de Paz (Organ & Cello)” — A song for Ben
Días Anteriores
🌐 Languages
Questions or comments? [email protected]