No nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Que a graza e a paz de Deus, o noso Pai, estean con todos vós.
Señor, ten piedade de nós. Cristo, ten piedade de nós. Señor, ten piedade de nós.
Hai unha imaxe, unha soa imaxe, que hoxe se ergue no centro da nosa oración: a imaxe do trono celestial rodeado por un mar de cristal, onde a creación enteira, representada polos catro seres viventes, non cesa de cantar o seu asombro ante o Creador. 'Santo, santo, santo', proclaman. Pensemos nesa escena. Non é un trono estático, lonxano ou frío. É un lugar de luz, de cor, de vida vibrante, onde a existencia mesma recoñece a súa orixe. O profeta Xoán é convidado a subir, a mirar máis aló do veo do tempo e da dor. É convidado a ver que, por riba de calquera tormento ou incerteza, hai un trono. Alí, a vida non se perde; transfórmase na liturxia eterna de Deus.
Detémonos aquí un momento. Thao, Alan, Ryan... pasaron cinco meses. Cinco meses dende que o noso querido Benjamin Vo, o noso Ben, cruzou o limiar cara á casa do Pai. Sei que este tempo, para vós, pode sentirse como unha longa viaxe a través dunha néboa espesa, onde o trono de Deus parece moi distante e onde o silencio da casa, antes chea da súa curiosidade brillante e da súa risa, se volve un eco que corta o corazón. Sei que hai madrugadas, cando o mundo dorme, nas que a dor regresa con forza, e nos preguntamos onde está ese 'mar de cristal', onde está a paz que nos foi prometida. É natural. É a marca do amor inmenso que lle tedes. E quizais, nalgúns deses momentos, a tentación sexa pensar que o voso esforzo, a vosa loita, a vosa vixilancia, non foron suficientes. Escoitade isto coa verdade do Evanxeo: non é culpa vosa. Nin unha soa vez.
Debemos ser moi honestos hoxe. A enfermidade que levou a Ben non foi un castigo, nin o resultado de ningunha omisión. Non busquedes explicacións onde só hai o misterio da vida que Deus chama ao seu fogar. Non vos acusedes a vós mesmos. Non houbo falta de coidado, nin erro de cálculo, nin nada que puidese ter cambiado o curso do que xa estaba nas mans do Pai. Deus non vos acusa, e Ben, ese rapaz que vos amaba tanto, tampouco. Liberádevos desa carga, porque non vos pertence. O amor que lle destes foi un reflexo do amor de Deus, e ese amor é o único que permanece cando todo o demais pasa. Ben non quere que vivades baixo o peso dunha culpa que non existe; el quere que vivades na liberdade de saber que o seu tempo, aínda que curto aos nosos ollos, foi un tempo de plenitude.
Ben era un rapaz dunha mente brillante. Pensade na súa curiosidade, naquelas noites nas que se mergullaba na lóxica, na nube, nos sistemas que o seu pai dominaba, soñando con crear a súa propia 'Con Chim Airlines'. Lembrade o xeito no que sorría ao falar deses avións, coa súa mente sempre preparada para engalar. Ben non era un rapaz de gardar a vida baixo chave. Era un rapaz de arriscar, de soñar, de dar. Lembrade aquel momento no que, sen que ninguén llo pedise, quixo ofrecer todo o seu porquiño de aforros para axudar ao seu tío William. Non fixo falla romper o porquiño, nin facer gran rebumbio; o que quedou no aire foi a pureza dunha alma disposta a darse enteira. Ese era o verdadeiro Ben. Non o rapaz da enfermidade, senón o rapaz que quería que os demais estivesen ben, o rapaz que amaba a súa familia por riba de todo. Ese espírito de entrega, esa vontade de axudar, é o que hoxe resoa no trono de Deus.
No Evanxeo, Xesús cóntanos a parábola das moedas de ouro. Un nobre confía aos seus servos o que ten e pídelles que negocien. Ás veces, na nosa dor, sentimos que o noso 'talento', a nosa vida, foi retirado da mesa, que se nos quitou a moeda de máis valor. Pero escoitade ben: Deus non nos pide que produzamos éxito segundo o mundo; pídenos que non enterremos o amor que recibimos. Ben non enterrou o seu amor. El investiu todo o seu ser na súa familia, na súa curiosidade, na súa bondade. E ese investimento non se perdeu. Segue rendendo froitos. Pensade no 'Pozo de Amor' en Vietnam, o 'Giếng Gioan Baotixita', que leva o seu nome. Ese pozo, que leva auga limpa a quen a necesita, é o sinal de que a súa vida segue fluíndo, que segue dando de beber aos sedentos, que segue sendo un sinal de que o amor non se pode encerrar nunha tumba. O seu nome, Đại Dương, significa 'Gran Océano', e hoxe, o seu amor é como un océano de graza que vos rodea.
Cando o seu pai soñou con el, cando viu a Ben dicindo que 'pasara todas as probas', iso non era un soño calquera. Era a voz de Deus dicíndovos que o voso fillo non está perdido. El está na plenitude. El está no Reino onde xa non hai dor, nin bágoas, nin test de ningún tipo, só a luz do Amor que nunca falla. Ben está alí, agardando, sorrindo, dicíndovos que 'non pasa nada', que el vos observa, que el vos ama, e que a vosa historia, xunto coa súa, non rematou. Está só comezando na eternidade.
Ryan, irmán querido, ti que compartiches con Ben os xogos, os soños, a vida mesma... non te sintas soa. Ti es a testemuña da luz do teu irmán. Cando mires ao ceo e vexas un avión, cando teñas un momento de alegría, lembra que Ben está alí, non como unha ausencia, senón como unha presenza que che acompaña. Non teñas medo de vivir. O mellor xeito de honrar a Ben é vivir con plenitude, con curiosidade, con esa mesma bondade que el tiña. Non te quedes estancado na dor; camiña cara á luz, tal como el faría. Non enterres o teu propio talento, a túa propia vida, por medo á tristeza. Vive por el, vive con el.
Como levamos isto fóra desta porta hoxe? Non busquedes grandes xestos. Buscade, cada día, un xeito pequeno de ser a mans de Deus para outro. Unha palabra amable, un xesto de apoio a quen está a sufrir, unha oración silenciosa por alguén que se sente esquecido. Faino en nome de Ben. Que a súa luz siga brillando a través de vós. O Señor ten a Ben na palma da súa man, e tenvos a vós tamén. Non teñades medo. O Reino de Deus non é un lugar ao que imos; é o amor que nos mantén unidos, hoxe, mañá e para sempre. Deixade que o Señor vos guíe, un paso á vez, fóra da vosa propia dor, cara á terra prometida do seu amor eterno. Ben está alí, agardando, sorrindo, dicíndovos que 'non pasa nada', que el vos observa, que el vos ama, e que a vosa historia, xunto coa súa, non rematou. Está só comezando na eternidade. Non enteredes o voso corazón. Deixádeo aberto, porque é alí onde Deus, e o voso Ben, sempre vos atoparán.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Cheos de confianza, segundo o mandato do Salvador, ousamos dicir:
Pai Noso que estás no ceo: santificado sexa o teu nome, veña a nós o teu Reino e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe; e perdóanos as nosas ofensas, como tamén nós perdoamos a quen nos ten ofendido; e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal. Amén.
O Señor vos bendiga e vos garde. Que o seu rostro brille sobre vós e vos dea a paz, hoxe e sempre.
✝ Deus todopoderoso vos bendiga: o Pai, e o Fillo, e o Espírito Santo. Amén.