Во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. Мирот и благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека бидат со сите вас.
Господи, Кој нè повикуваш во Својата вечна светлина, помилуј нè. Христе, Кој ја споделуваш нашата тага и нè тешиш со Својата љубов, помилуј нè. Господи, Кој ни ветуваш живот што никогаш нема да заврши, помилуј нè.
Застанете со мене за момент пред една слика која многумина од вас ја знаат. Тоа е сликата на Бен – нашиот драг Benjamin Vo – како седи пред својот компјутер, со онаа карактеристична сосредоточеност на момче кое не само што учи како функционира технологијата, туку како се гради еден нов свет. Гледајќи го, можевте да ја видите таа неверојатна мешавина на генијален, логичен ум и срце што трепереше од нежност. Се сеќавате ли на неговите разговори за „con chim airlines“? Тоа не беше само детска игра; тоа беше израз на неговата душа која секогаш сакаше да се вивне, да се поврзе, да создаде нешто што ќе ги спои луѓето. Тој беше момче кое го набљудуваше небото не само за да види авиони, туку за да го пронајде она што е поголемо од нас самите.
Денес, во првото читање, свети Јован нè води низ една отворена врата кон небото. Тој гледа престол, сјаен како јаспис и карнеол, опкружен со еден смарагден ореол. Тој гледа суштества кои постојано извикуваат: „Свет, свет, свет е Господ Бог Семоќниот“. Оваа визија не е туѓа за нас. Таа е покана да го погледнеме светот поинаку. Честопати, ние гледаме во нашите животи како во затворена просторија, каде што болката и загубата ги заматуваат прозорците. Но, Бог ни вели: „Качи се овде“. Тој сака да ни ја покаже таа поголема реалност, каде што Бен – нашиот Бен – сега стои во светлина што никогаш не згаснува.
Во Евангелието, Исус ни раскажува за господарот кој им доверува таланти на своите слуги. Оваа приказна често ја читаме како повик на одговорност, но денес, сакам да ја слушнете како повик на доверба. Господарот не ни дава таланти за да се плашиме од нив, туку за да ги вложиме во љубов. Бен го разбра ова на начин на кој многумина од нас, возрасните, допрва треба да го научиме. Тој не ги закопа своите дарови во земјата на стравот. Тој ги вложуваше во секој свој чекор, во секоја насмевка кон Алан и Тао, во секоја игра со својот брат Рајан. Се сеќавате ли на онаа негова неверојатна великодушност кога неговиот чичко Вилијам страдаше од мозочни удари? Петнаесетгодишниот Бен, без да биде поттикнат од никого, им рече на родителите дека е подготвен да ја даде целата своја заштеда од касичката за да му помогне. Тој не ја скрши касичката – тоа не беше ни потребно – но самата понуда, фактот што едно дете сакаше да го понуди сè што има за да му олесни на друг, е вистинскиот доказ за тоа што значи да се биде „добар и верен слуга“. Тој не го закопа својот талент; тој го стави во служба на љубовта.
Но, мораме да бидеме искрени за болката што ја носиме. Поминаа пет месеци од тој 13 јуни, и знам дека за Алан и Тао, за Рајан, за целото семејство, празнината што ја остави Бен е како отворена рана која бара време и многу љубов за да заздрави. Знам дека во тишината на ноќта, кога сеќавањата на неговиот глас или на некоја негова шега ќе ве преплават, знае да се провлече онаа тивка, немилосрдна мисла: „Дали можев да направам нешто повеќе? Дали нешто пропуштив?“ Слушнете ме добро денес: симнете го тој камен од градите. Болеста што го однесе Бен не беше казна, ниту беше резултат на некој ваш пропуст или недоволна грижа. Вие бевте, и останувате, родители кои му дадоа свет полн со љубов, патувања низ светот, раце што го држеа кога беше најтешко. Некои работи во овој паднат свет се случуваат целосно надвор од секаква човечна контрола. Бог не ве обвинува. Бог не го гледа вашиот живот низ призмата на она што се случило, туку низ призмата на љубовта што сте ја вложиле. Вие не пропуштивте ништо. Вие бевте верни до крај, исто како што Бен беше верен во својата љубов кон вас. Вие сте absolved од секоја лажна вина; Бог не обвинува, па немојте ни вие самите.
Замислете го Бен сега во таа визија на Јован. Тој не е повеќе во болка, не е повеќе ограничен од телото што го изневери. Тој е дел од онаа небесна литургија каде што секое суштество извикува: „Достоен си, Господи“. Неговата љубопитност сега се среќава со Божјата бесконечност. Неговата љубов кон авијацијата сега се претвора во лет во Божјата прегратка. Тој е жив, Алан и Тао, тој е жив и ве гледа со љубов што е посилна од смртта. Кога ќе почувствувате дека не можете повеќе, сетете се на онаа негова желба да помогне. Таа љубов не исчезна. Таа денес продолжува да тече, како онаа вода од „Бунарот на љубовта“ во Виетнам, носејќи живот на оние кои жедуваат. Тоа е Бен. Тоа е неговото наследство. Тој не е заминат; тој само нè учи како да продолжиме да сакаме.
Рајан, ти си тука. Ти си најдобриот пријател на својот брат. Знам дека ти недостасува. Знам дека понекогаш е тешко да се разбере зошто животот е таков. Но, знај дека ти си дел од една приказна која не завршува со смртта. Бен те сака. Тој сака да те види како растеш, како сонуваш, како стануваш човек со големо срце, исто како него. Кога ќе се сетиш на него, кога ќе се насмееш на некоја заедничка шега, знај дека тоа е начин на кој тој ти се јавува. Биди храбар. Живеј за двајцата.
Алан и Тао, вие сте прегрнувани од Бога. Кога се чувствувате изгубени, побарајте ја Мајката Марија. Таа, која го држеше своето дете под крстот, ја знае вашата болка подобро од кој било. Таа ве разбира. Таа не ве остава сами. Нека вашата куќа биде место каде што Исус секогаш е добредојден гостин, каде што сеќавањето на Бен не е извор на болка, туку извор на благодат. Нека вашата љубов кон него биде светлина што ќе ви го осветлува патот низ секој тежок ден.
Исус ни вели: „Влези во радоста на својот господар“. Ова е ветеното место за Бен. Тој сега е во таа радост, ослободен од секаква болка. Тој е во „Банкетот на Небото“ заедно со свети Карло Акуцис, двајца млади кои прерано го напуштија овој свет, но кои оставија зад себе трага од светлина. Кога ќе излезете денес, земете го ова со себе: не сте сами. Имате Бог кој ја знае секоја ваша солза, кој ве држи за рака кога патот е тежок. Нека неговата насмевка, онаа што ја паметиме од нашите патувања, биде светлината што ви го осветлува патот низ секој тежок ден. Вие сте сакани, вие сте видени, и вие сте прегрнувани од Бога. Живејте со надеж. Живејте со љубов. Живејте за она што е вечно. Амин.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
At the Savior’s command and formed by divine teaching, we dare to say:
Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое, да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. Лебот наш насушен дај ни го денес и прости ни ги долговите наши, како и ние што им ги простуваме на нашите должници, и не воведувај нè во искушение, но избави нè од лукавиот. Амин.
Нека Господ ве благослови и ве чува, нека го сврти Своето лице кон вас и нека ви даде мир. Во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух. Амин.
✝ Ве благословил Семоќниот Бог: Отецот, Синот и Светиот Дух. Амин.