Εν ονόματι του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν. Η χάρη και η ειρήνη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας.
Κύριε, ελέησόν με. Χριστέ, ελέησόν με. Κύριε, ελέησόν με.
Σκεφτείτε για μια στιγμή μια εικόνα που όλοι έχουμε δει σε κάποιο οικογενειακό άλμπουμ: τον Ben, σε εκείνη την ηλικία όπου ο κόσμος αρχίζει να αποκαλύπτει τα μυστικά του, να κάθεται με μια ηρεμία που μόνο οι καθαρές ψυχές κατέχουν. Ίσως είναι εκείνη η στιγμή που τον βλέπουμε στο γραφείο του, με το βλέμμα του στραμμένο όχι μόνο στην οθόνη του υπολογιστή, αλλά σε κάτι που ξεπερνά τα δεδομένα και τους κώδικες. Υπάρχει μια λεπτή, σχεδόν αδιόρατη σιγουριά στο βλέμμα του, μια περιέργεια που δεν ζητά απαντήσεις για να τις φυλάξει, αλλά για να τις μοιραστεί. Αυτή η περιέργεια δεν ήταν απλώς μια πνευματική ικανότητα. Ήταν η αντανάκλαση μιας καρδιάς που ήδη διαισθανόταν ότι ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από ό,τι φαίνεται.
Στο βιβλίο της Αποκάλυψης, ο Ιωάννης μας καλεί να κοιτάξουμε μέσα από μια ανοιχτή θύρα στον ουρανό. Βλέπει έναν θρόνο, μια θάλασσα από κρύσταλλο, και πλάσματα που δεν σταματούν να αναφωνούν: «Άγιος, άγιος, άγιος». Είναι μια εικόνα που μας ζαλίζει με το μεγαλείο της, αλλά ας σταθούμε για λίγο σε μια λεπτομέρεια: την κίνηση των πρεσβυτέρων. Εκείνοι οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι, που κάθονται σε θρόνους, δεν κρατούν τα στέμματά τους σφιχτά. Τα ρίχνουν μπροστά στον θρόνο. Γιατί; Γιατί έχουν καταλάβει μια αλήθεια που ο Ben, στην απλότητα της αγάπης του, είχε ήδη αγγίξει: ότι τίποτα από όσα έχουμε δεν είναι δικό μας. Όλα είναι δώρα. Και το να τα επιστρέφεις στον Δημιουργό είναι η ύψιστη πράξη ελευθερίας.
Πρέπει να πούμε την αλήθεια σήμερα, πριν μπορέσουμε να αγγίξουμε την παρηγοριά. Πέντε μήνες μετά την επιστροφή του Ben στην αγκαλιά του Πατέρα, η απουσία του δεν είναι μια ιδέα. Είναι η καθημερινή πραγματικότητα του σπιτιού σας. Είναι η σιωπή που μερικές φορές μοιάζει να έχει βάρος. Είναι η πρωινή απουσία του «Καλημέρα, μπαμπά» που πάντα έλεγε. Είναι ο πόνος που σας επισκέπτεται χωρίς προειδοποίηση, σαν μια ξαφνική βροχή σε μια καθαρή μέρα. Μην προσπαθήσετε να πνίξετε αυτόν τον πόνο. Μην νιώθετε ότι πρέπει να τον κρύψετε για να φανείτε «δυνατοί». Ο πόνος σας είναι ιερός, γιατί είναι η απόδειξη ότι αγαπήσατε έναν άνθρωπο που ήταν δώρο Θεού. Ο Θεός δεν σας ζητά να μην πονάτε· σας ζητά να εμπιστευτείτε ότι ο Ben είναι τώρα στο φως, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε δάκρυα, ούτε αναμονή.
Και εδώ, ας σταματήσουμε για λίγο. Υπάρχει μια πέτρα που πολλοί γονείς κουβαλούν κρυφά, μια πέτρα που ονομάζεται «μήπως έπρεπε να είχα κάνει κάτι άλλο;». Αν το σκοτάδι σάς ψιθύρισε ποτέ ότι ίσως κάτι διαφύγατε, ότι ίσως αν είχατε προσέξει περισσότερο, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, θέλω να σας πω το εξής: Αυτή η σκέψη δεν έρχεται από τον Θεό. Όταν οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για τον τυφλό, αν έφταιγε ο ίδιος ή οι γονείς του, ο Κύριος απάντησε καθαρά: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του». Η ασθένεια δεν είναι τιμωρία, δεν είναι ευθύνη σας. Ο Θεός δεν κατηγορεί τους γονείς που αγάπησαν το παιδί τους με όλη τους την ψυχή. Σας παρακαλώ, αφήστε κάτω αυτή την πέτρα. Δεν σας ανήκει. Ο Θεός δεν σας κατηγορεί· σας βλέπει, σας γνωρίζει και σας αγκαλιάζει με μια τρυφερότητα που δεν έχει όρια. Είστε οι καλύτεροι γονείς που θα μπορούσε να έχει ο Ben. Δεν υπάρχει τίποτα που χάσατε, τίποτα που παραλείψατε. Η αγάπη σας ήταν το φως του.
Στο Ευαγγέλιο σήμερα, ο Ιησούς μας διηγείται την παραβολή των δέκα μνας. Ένας ευγενής δίνει στους δούλους του τα μέσα για να εργαστούν. Ο ένας κερδίζει δέκα, ο άλλος πέντε. Και ο τρίτος, φοβισμένος, κρύβει το νόμισμα σε ένα μαντήλι. Ο φόβος του ήταν ότι ο κύριός του ήταν «αυστηρός». Αλλά δείτε την αντίθεση: Ο Ben, ο δικός μας Ben, δεν έζησε ποτέ με τον φόβο. Θυμηθείτε, Alan και Thao, εκείνη τη στιγμή που ο Ben, στα δεκαπέντε του, προσφέρθηκε να δώσει όλο του τον κουμπαρά για να βοηθήσει τον θείο του William. Δεν χρειάστηκε να σπάσει τον κουμπαρά, δεν χρειάστηκε να τον αδειάσει, γιατί η ανάγκη καλύφθηκε αλλιώς· αλλά η πρόθεση, η κίνηση της καρδιάς του, ήταν εκεί. Αυτό είναι το Ευαγγέλιο στην πράξη. Ο Ben ήταν έτοιμος να δώσει τα πάντα, γιατί είχε καταλάβει ότι η καρδιά είναι φτιαγμένη για να προσφέρει. Δεν έθαψε το τάλαντό του. Το προσέφερε, ακόμη και αν ήταν μόνο μια πρόθεση, και ο Θεός, που βλέπει την καρδιά, το μετράει ως ολόκληρη τη ζωή του.
Αυτός είναι ο Ben που γνωρίσατε. Όχι ο Ben που φοβάται, αλλά ο Ben που τολμά. Όταν μιλούσε για την «Con Chim Airlines», όταν ονειρευόταν να συνδέσει τους ανθρώπους μέσα από τα αεροπλάνα που τόσο αγαπούσε, δεν έκανε τίποτα άλλο από το να επενδύει στη ζωή. Εσείς, Alan και Thao, του δώσατε τα εφόδια – την αγάπη σας, την πίστη σας, τη ζεστασιά του σπιτιού σας. Και εκείνος, με τη σειρά του, τα πολλαπλασίασε. Δεν τα κράτησε για τον εαυτό του. Τα μοιράστηκε με τον αδελφό του, με εσάς, με όσους τον γνώρισαν. Και τώρα, εκείνο το «νόμισμα» της αγάπης του συνεχίζει να αποδίδει καρπούς, όπως το πηγάδι στο Cà Mau που δίνει ζωή σε ανθρώπους που δεν θα μάθουν ποτέ το όνομά του, αλλά θα ευλογούν την ύπαρξή του.
Ryan, αγαπημένε αδελφέ, εσύ που μοιράστηκες τόσες στιγμές με τον Ben, μην φοβάσαι να ζήσεις. Ο αδελφός σου δεν θα ήθελε να σε δει να κλείνεσαι στον εαυτό σου. Θα ήθελε να σε δει να κυνηγάς τα όνειρά σου, να εξερευνάς τον κόσμο, να είσαι ο άνθρωπος που ο Ben αγαπούσε. Η αγάπη σας είναι ένας δεσμός που ο θάνατος δεν μπορεί να αγγίξει. Κάθε φορά που βλέπεις ένα αεροπλάνο στον ουρανό, σκέψου τον Ben. Είναι εκεί, στο φως, και σε περιμένει να συνεχίσεις να ζεις με θάρρος. Μην αφήσεις τη σιωπή να κλέψει τη χαρά σου. Ο Ben είναι ακόμα ο αδελφός σου, ακόμα ο φίλος σου.
Υπάρχει μια υπόσχεση στο Ευαγγέλιο: «Σε όποιον έχει, θα δοθούν περισσότερα». Ο Ben είχε την αγάπη. Και τώρα, στην αιωνιότητα, έχει την πληρότητα της αγάπης του Θεού. Alan και Thao, η καρδιά σας μπορεί να αισθάνεται άδεια, αλλά είναι γεμάτη με το φως που ο Ben άφησε πίσω του. Μην προσπαθείτε να μετρήσετε το νόμισμα της απώλειας. Μετρήστε τον πλούτο της αγάπης που σας δόθηκε. Ο Θεός δεν σας πήρε τον Ben· σας τον εμπιστεύτηκε για δεκαπέντε χρόνια, και τώρα τον κρατά ασφαλή για εσάς, μέχρι να έρθει η ώρα να ενωθείτε ξανά στην ίδια Του την αγκαλιά.
Σήμερα, καθώς επιστρέφετε στην καθημερινότητά σας, πάρτε μαζί σας αυτή την υπόσχεση: Ο Ben είναι καλά. Είναι στην αγκαλιά του Θεού, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, ούτε δάκρυα, ούτε αναμονή. Είναι ελεύθερος. Και εσείς, μην βαδίζετε μόνοι. Ο Κύριος είναι μαζί σας, σε κάθε βήμα, σε κάθε στιγμή που η καρδιά σας νιώθει βαριά. Μην ξεχνάτε ότι ο Θεός σας αγαπά, και ότι ο Ben, από την αιωνιότητα, σας περιμένει. Ας ζήσουμε λοιπόν με αυτή την ελπίδα, ας αγαπήσουμε όπως αγάπησε ο Ben, και ας εμπιστευτούμε τον Πατέρα που μας κρατά όλους, ζωντανούς και κεκοιμημένους, στην ίδια Του την καρδιά. Ας κρατάμε το χέρι Του, όπως ο Ben, με εμπιστοσύνη και ειρήνη. Αμήν.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Τῇ ἐντολῇ τοῦ Σωτῆρος καὶ θείᾳ διδασκαλίᾳ μορφωθέντες, τολμῶμεν λέγειν:
Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον· καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. Ἀμήν.
Ο Κύριος να σας ευλογεί και να σας φυλάει. Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
✝ Εὐλογήσαι ὑμᾶς ὁ παντοδύναμος Θεός, ὁ Πατήρ, καὶ ὁ Υἱός, καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἀμήν.