✝
Gair y Dydd

Dydd Mercher yn yr Unfed Wythnos ar Bymtheg ar Hugain o Amser Cyffredin

Wednesday, November 18, 2026 · in memory of Ben
Defosiwn sy'n dilyn y Ffair - nid yn lle hynny.
Agoriad

Yn enw’r Tad, a’r Mab, a’r Ysbryd Glân. Amen. Boed i ras a heddwch Duw ein Tad a’r Arglwydd Iesu Grist fod gyda chwi i gyd.

Defod y Trugaredd

Arglwydd, trugarha wrthym. Crist, trugarha wrthym. Arglwydd, trugarha wrthym.

♪ “Kyrie Welsh (Version A)” — A song for Ben
Litwrgi’r Gair
Darlleniad Cyntaf · Revelation 4:1-11
Yn y cyfamser, gwelais ddrws yn agored yn y nef, a’r llais cyntaf a glywais fel trwmped yn siarad â mi, yn dweud, 'Tyrd i fyny yma, a dangosaf i ti beth sydd i ddigwydd wedi hyn.' Ar unwaith yr oeddwn yn yr Ysbryd; a gwelais orsedd wedi ei gosod yn y nef, ac ar yr orsedd un yn eistedd. Yr oedd yr hwn oedd yn eistedd yn edrych fel cerrig jasp a sardius; ac yr oedd enfys o amgylch yr orsedd yn edrych fel emrallt. O amgylch yr orsedd yr oedd pedwar ar hugain o orseddau eraill, ac ar y gorseddau gwelais bedwar ar hugain o henuriaid yn eistedd, wedi eu gwisgo mewn dillad gwynion, a choronau aur ar eu pennau. O’r orsedd yr oedd mellt a lleisiau a tharanau yn dod allan. Yr oedd saith lamp o dân yn llosgi o flaen yr orsedd, sef saith ysbryd Duw. Ac o flaen yr orsedd yr oedd fel môr o wydr, yn debyg i grisial. Yn y canol ac o amgylch yr orsedd yr oedd pedwar creadur byw, yn llawn llygaid o flaen ac o ôl. Y creadur cyntaf yn debyg i lew, yr ail greadur yn debyg i lo, y trydydd creadur â wyneb fel dyn, a’r pedwerydd creadur yn debyg i eryr yn hedfan. Ac yr oedd y pedwar creadur byw, pob un ohonynt â chwe adain, yn llawn llygaid o amgylch ac oddi mewn; a dydd a nos ni pheidient â dweud, 'Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd, Arglwydd Dduw Hollalluog, yr hwn oedd, ac sydd, ac sydd i ddod.' A phryd bynnag y byddai’r creaduriaid byw yn rhoi gogoniant ac anrhydedd a diolch i’r hwn sy’n eistedd ar yr orsedd, yr hwn sy’n byw byth a beunydd, yna byddai’r pedwar ar hugain o henuriaid yn syrthio i lawr o flaen yr hwn sy’n eistedd ar yr orsedd, ac yn addoli’r hwn sy’n byw byth a beunydd, ac yn bwrw eu coronau o flaen yr orsedd, gan ddywedyd, 'Teilwng wyt ti, ein Harglwydd a’n Duw, i dderbyn y gogoniant a’r anrhydedd a’r gallu, oherwydd ti a greaist bob peth, ac oherwydd dy ewyllys di y daethant i fod a chawsant eu creu.'
Salm · Psalm 150:1b-2, 3-4, 5-6
R. Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd Arglwydd, Dduw nerthol! Molwch Dduw yn ei gysegr; molwch ef yn ffurfafen ei nerth. Molwch ef am ei weithredoedd nerthol; molwch ef yn ôl ei fawredd anfeidrol. R. Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd Arglwydd, Dduw nerthol! Molwch ef â sain y trwmped; molwch ef â thelyn a chrwth. Molwch ef â thympan a dawns; molwch ef â chorda a phibau. R. Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd Arglwydd, Dduw nerthol! Molwch ef â symbalau soniarus; molwch ef â symbalau uchel. Pob peth sydd ag anadl ynddo, molwch yr Arglwydd! Aleluia. R. Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd Arglwydd, Dduw nerthol!
Efengyl · Luke 19:11-28
Tra oeddent yn gwrando ar y pethau hyn, aeth ymlaen i ddweud dameg, am ei fod yn agos i Jerwsalem, ac yr oeddent yn tybio y byddai teyrnas Dduw i ymddangos ar unwaith. Dywedodd felly, 'Yr oedd rhyw uchelwr wedi mynd i wlad bell i dderbyn teyrnas iddo’i hun ac yna i ddychwelyd. Galwodd ddeg o’i weision, a rhoi iddynt ddeg mina, a dywedodd wrthynt, “Masnachwch â hwy nes i mi ddod.” Ond yr oedd ei gyd-ddinasyddion yn ei gasáu, ac anfonasant ddirprwyaeth ar ei ôl i ddweud, “Nid ydym am i hwn deyrnasu arnom.” Pan ddychwelodd, wedi derbyn y deyrnas, gorchmynnodd alw’r gweision hynny y rhoddodd yr arian iddynt, er mwyn iddo wybod beth a enillasant drwy fasnachu. Daeth y cyntaf ymlaen a dweud, “Syr, enillodd dy mina ddeg mina.” Dywedodd wrtho, “Da iawn, was da; am i ti fod yn ffyddlon mewn peth bach, bydded awdurdod iti dros ddeg dinas.” Daeth yr ail a dweud, “Syr, enillodd dy mina bum mina.” Dywedodd wrth hwnnw hefyd, “Bydded tithau dros bum dinas.” Daeth un arall a dweud, “Syr, dyma dy mina, a gadewais wedi ei chuddio mewn napcyn; oherwydd yr oeddwn yn ofni rhag ti, am dy fod yn ŵr llym; yr wyt yn cymryd yr hyn na osodaist, ac yn medi yr hyn na hauist.” Dywedodd wrtho, “O’th enau dy hun yr wyf yn dy farnu, was drwg. Oeddet yn gwybod fy mod yn ŵr llym, yn cymryd yr hyn na osodais, ac yn medi yr hyn na hauais? Pam na roddaist fy arian yn y banc, fel y byddwn, pan ddeuwn, wedi ei gael yn ôl gyda llog?” Ac yna dywedodd wrth y rhai oedd yn sefyll yno, “Cymerwch y mina oddi arno, a rhowch hi i’r hwn sydd â’r deg mina.” Dywedasant wrtho, “Syr, mae ganddo ddeg mina!” “Dywedaf wrthych, y rhai sydd gan bawb, rhoddir iddo; ond oddi wrth yr hwn nad oes ganddo, cymerir hyd yn oed yr hyn sydd ganddo. Ond y rhai hynny, fy ngelynion, na fynnai i mi deyrnasu arnynt, dygwch hwynt yma a’u lladd o’m blaen.”' Ar ôl dweud y pethau hyn, aeth ymlaen o’u blaenau, gan ddringo i fyny i Jerwsalem.
Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd Arglwydd, Dduw nerthol!
Homili

Mae’r darlleniad o Lyfr y Datguddiad heddiw yn agor drws nad ydym yn aml yn meiddio edrych trwyddo. Mae Ioan yn gweld gorsedd, ac o amgylch yr orsedd honno, nid dim ond llonyddwch, ond bywyd anhygoel—creaduriaid yn llawn llygaid, yn hedfan, yn gweiddi heb ddod i ben, 'Sanctaidd, sanctaidd, sanctaidd yw’r Arglwydd Dduw Hollalluog.' Mae’n ddelwedd o drefn, o ogoniant, ac o addoliad sy’n mynd y tu hwnt i’r amser hwn. Mae’n sôn am 'fôr o wydr fel grisial' o flaen yr orsedd. Meddyliwch am y ddelwedd honno: môr o wydr. Nid yw’n stormus; nid yw’n anhrefnus. Mae’n ddisglair, yn dryloyw, ac yn dawel. Mae’n lle lle mae popeth yn iawn, lle mae’r cyfanwaith yn cyd-fynd â chalon y Creawdwr.

Pan feddyliaf am y môr grisial hwn, mae fy meddwl yn mynd at Benjamin. Cofiwch y bachgen hwnnw a’r ffordd y byddai’n edrych ar y byd. Roedd ganddo’r chwilfrydedd hwnnw a oedd yn ei wneud yn fyw i bob manylyn. Roedd Ben yn fachgen a oedd yn gwybod sut i ganolbwyntio ar y pethau a oedd yn bwysig. Cofiwch y ffordd y byddai’n eistedd gyda’i dad, yn trafod awyrennau, yn cynllunio ei 'con chim airlines', ac yn chwerthin y giglo melys hwnnw a oedd mor nodweddiadol ohono. Roedd ganddo’r chwilfrydedd hwnnw a oedd yn ei wneud yn awyddus i ddeall sut mae pethau’n gweithio—o godio gemau ar GitHub i ddeall cymhlethdodau technoleg. Roedd ei feddwl yn ddisglair, ond ei galon oedd y peth mwyaf prydferth. Roedd yn fachgen a oedd yn deall, yn ei ffordd ddistaw, fod popeth a gawn yn rhodd, ac mai ein ffyddlondeb ni yw’r unig ffordd y gallwn ddiolch i’r Rhoddwr.

Ond rhaid inni fod yn onest. Mae yna adegau pan fydd y byd hwn yn teimlo’n bell o’r môr grisial hwnnw. Alan, Thao, Ryan—rydw i’n gwybod bod y distawrwydd yn eich cartref yn gallu bod yn drom. Mae’r hiraeth yn rhan o’r cariad hwnnw a ddaeth mor naturiol i Ben. Peidiwch â cheisio cuddio’r boen honno. Nid yw Duw yn gofyn i chi fod yn gerrig. Mae’r dagrau hynny’n dystiolaeth o’r cariad enfawr a rennoch chi gyda Benjamin. Nid yw Duw yn eich cyhuddo o ddim; mae’n eich dal chi. Mae’r cariad hwnnw’n ddiogel yn nwylo’r Tad, ac mae Ben yn aros amdanoch chi yn y wledd y mae Crist wedi’i pharatoi.

Dyma lle mae’r Efengyl yn torri trwy’r tywyllwch. Mae Iesu yn adrodd y ddameg am y gwas ffyddlon. Mae’n sôn am rywun a dderbyniodd dalentau ac a wnaeth rywbeth â hwy. Nid yw’r meistr yn gofyn am berffeithrwydd; mae’n gofyn am ffyddlondeb. Roedd Ben yn ffyddlon yn y pethau bach. Roedd yn fachgen a oedd yn gwybod sut i garu, sut i barchu, a sut i fod yn bresennol i’r rhai o’i gwmpas. Roedd ei fywyd yn ddatganiad o gariad, yn union fel y gweithredoedd caredig y mae ei deulu yn eu gwneud yn ddistaw yn ei enw. Mae’r cariad hwnnw’n parhau i lifo, yn union fel y môr mawr — Đại Dương — y mae ei enw canol yn ei ddathlu. Mae ei gariad yn parhau i roi bywyd, yn union fel y ffynnon a godwyd yn ei enw yn Cà Mau, yn dod â dŵr byw i’r rhai sydd ei angen.

Ryan, fy mrawd anwyl, rwy’n siarad â thi heddiw. Rydych chi a Ben wedi rhannu cymaint o deithiau, cymaint o fydoedd a breuddwydion gyda’n gilydd. Pan fyddi di’n teimlo’n unig, neu pan fydd y cof yn mynd yn ôl at y chwerthin a’r teithiau a gawsom, cofiwch nad yw dy frawd wedi diflannu o’r daith hon. Mae ei wên, ei ysbrydoliaeth, a’r cariad hwnnw sy’n cysylltu’r teulu hwn yn parhau i ddisgleirio yn dy galon. Parha i fod yn ddewr, parha i edrych ar y byd gyda’r un chwilfrydedd a chariad a ddaeth mor naturiol iddo ef. Mae Ben yn edrych arnat ti gyda balchder mawr, ac mae’n aros amdanoch chi oll yn nhŷ’r Tad.

I bawb ohonoch sy’n gwrando heddiw, ac sy’n cario baich yn eich calonnau, rwyf am ddweud hyn wrthych yn dyner iawn: nid ydych ar ben eich hun. Rydych chi wedi caru gyda phopeth a allai calon ddynol ei ddal. Mae’r cariad hwnnw wedi’i dderbyn yn llwyr gan Dduw, ac mae’n byw yn ei bresenoldeb tragwyddol. Mae Ben yn ddiogel, yn gwenu, ac yn gweithio fel angel yn y wledd nefol. Peidiwch â bod ofn y dyfodol. Mae’r Arglwydd yn dweud wrthych chi: 'Da iawn, was da a ffyddlon.' Mae’r lawenydd hwnnw’n aros amdanoch chi.

Beth allwn ni ei gario allan drwy’r drws heddiw? Cymerwch un foment i wneud gweithred fach o garedigrwydd ddistaw i rywun arall mewn cof am Benjamin. Efallai mai gair caredig yw hwnnw, efallai mai gweddi ddistaw dros rywun arall, efallai mai dim ond bod yn bresennol i rywun sy’n dlawd neu’n unig. Mae’r holl weithredoedd hyn yn rhan o’r dorf o saint y mae Crist yn ei ddal at ei gilydd. Ac wrth i chi gamu allan i olau’r dydd, gadewch i heddwch Duw lenwi eich calonnau, gan wybod fod y cariad yn dragwyddol a bod Ben yn aros amdanoch chi. Amen.

Myfyrdod
♪ “Yn Dy Heddwch (Version B)” — A song for Ben
Gweddïau’r Ffyddloniaid

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Rwy'n dy golli di gymaint, Ben! Mae Dad a Mam yn dy golli di gymaint bob dydd.” — Dad
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Nha Trang, 31/10/2026, mae Minh yn meddwl llawer am Ben. Yn dy fethu ac yn dy garu!!!”
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Hey Ben - mae mam a minnau wedi bod yn dy fethu di llawer. Welais i di ychydig o weithiau yn fy mhreuddwydion dros y wythnosau diwethaf! Tyrd i ddweud helo bob dydd, iawn?” — Dad
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Meddwl amdanat ti, gyfaill! Tyrd heibio i ddweud helo pryd bynnag y medri di, iawn? Caru ti, Ben”
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Hei Ben - Wedi bod yn breuddwydio llawer amdanat ti. Gobeithio dy fod yn cael hwyl fyny yn y nef. Plîs gofala am ein teulu. Cofia ddod i ddweud helo bob dydd. Rydyn ni'n dy weld eisiau gymaint!” — Dad
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Ben, yn ei gwsg gwelodd Huy di yn dod i ymweld ag ef, gan roi gweddi iddo fel y gall y ddau ohonoch ddod o hyd i’ch gilydd eto. Boed i’r Arglwydd drugarhau a gwrando ar dy weddi, gan adael i ti fwynhau heddwch tragwyddol gydag Ef. Os yw’n bosibl, tyrd i ymweld ag ef eto yn ei freuddwydion nesaf, hyd yn oed os mai dim ond cyfarchiad neu wen annwyl ydyw fel y dyddiau gynt.”
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Ben, fy machgen melys, rwy’n dy golli gymaint. Diolch am ymweld â mi a Chú Chris neithiwr. Dywedodd ei fod wedi dy weld yn hedfan hofrennydd—mor rhydd, llawen, a chryf i fyny yno. Yma, mae Mam a minnau’n crio fwyfwy bob dydd. Mae darn o fy nghalon yn teimlo’n gwbl farw hebddot ti, Ben. Bydded i ti ein gwylio ni, gweddïa dros dy fam, dy frawd Ryan, a minnau, a rho inni’r nerth i barhau. Rydyn ni’n dy garu di am byth” — Dad
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.
“Ben, yn ei gwsg gwelodd Huy di yn dod i ymweld ag ef, gan roi gweddi iddo fel y gall y ddau ohonoch ddod o hyd i’ch gilydd eto. Boed i’r Arglwydd drugarhau a gwrando ar dy weddi, gan adael i ti fwynhau heddwch tragwyddol gydag Ef. Os yw’n bosibl, tyrd i ymweld ag ef eto yn ei freuddwydion nesaf, hyd yn oed os mai dim ond cyfarchiad neu wen annwyl ydyw fel y dyddiau gynt.”
… yr ydym yn ymddiried i Ben, sy’n ei gario at yr Arglwydd.
℟ Ben, gweddïa drosom ni.

🕯 Goleuwch eich gweddi eich hun ar wal y gweddïau →

Gweddi’r Arglwydd

Ar orchymyn y Gwaredwr ac wedi ein ffurfio gan ddysgeidiaeth ddwyfol, fe hyfwn ddweud:

Ein Tad, yr hwn wyt yn y nefoedd, sancteiddier dy Enw; deled dy deyrnas; gwneler dy ewyllys, ar y ddaear megis yn y nefoedd. Dyro i ni heddiw ein bara beunyddiol; a maddau i ni ein dyledion, megis y maddeuwn ninnau i’n dyledwyr; ac nac arwain ni i brofedigaeth, eithr gwared ni rhag drwg. Amen.

Cymun Ysbrydol
Fy Iesu, credaf eich bod yn bresennol yn y Sacrament Bendigaid. Yr wyf yn eich caru uwchlaw popeth, ac yr wyf yn dymuno eich derbyn i’m henaid. Gan na allaf ar hyn o bryd eich derbyn yn sacramentol, dewch o leiaf yn ysbrydol i’m calon. Yr wyf yn eich cofleidio fel pe baech eisoes yno, ac yn unioni fy hun yn gyfan gwbl i chwi. Peidiwch byth â chaniatáu i mi gael fy neallu oddi wrthych. Amen.
Cân Cymun
♪ “Bara’r Bywyd (Version A)” — A song for Ben
Bendith

Boed i’r Arglwydd ein bendithio, ein cadw rhag pob drwg, a’n harwain at fywyd tragwyddol. Amen.

✝ Boed i Dduw Hollalluog eich bendithio: Y Tad, a’r Mab, a’r Ysbryd Glân. Amen.

Cân Gloi
♪ “Nerth a Heddwch (Version A)” — A song for Ben
Dyddiau Cynharach
🌐 Languages
Questions or comments? [email protected]